20:17

Hello Winter...

Hello Winter...
No dobra, błysłaś bielą, dziecię śnieg uźrzało, to tera już se możesz wydupcać...








OFF YOU GO GREY COLD BITCH! Me likie Wiosna!

Dżizas, na białołęckim zadupiu musiałam dziś ostro nadkładać trasy, bo Quinny Zapp, zajebiaszczy bachorzęcy powóz, po zaśnieżonych chodniczynach nie pociągnie... Zresztą nie wiem, co by pociągnęło, chyba sanki, ale sankami do Lidla nie wjadę, siatami nie obłożę. Brr. Przynajmniej, grzęznąc, klnąc pod nosem i ciężko zipiąc, udało mi się zrobić weekendowy zapas niezbędnych lodówkowych statystów. Jutro mogą żaby lecieć z nieba, I don't care.

***

Nie wiem co wpłynęło na moje kudły i paznokcie - łykanie Calcium P., Maxi Krzemu, a może wcieranie balsamu Herba Studio, a może wszystko do kupy, ale - zapierdzielają z porostem jak nafukane! Eksplozja bejbików, wkrótce podwoję objętość grzywki, z której, nawiasem mówiąc, zamierzam zrezygnować, bo mię znudziła, mam już inszą hero-zajawę... :P

***

Ha. Niedługo już oficjalnie odhaczę parę istotnych punktów na liście postanowień noworocznych, wow... niesamowite, czasami coś wydaje się karkołomnym przedsięwzięciem, a przy wykrzesaniu dobrej woli połączonej z DZIAŁANIEM, okazuje się... całkiem gładką bułeczką. Wkręcam się w zwalczanie guzdralstwa i zwlekania KONKRETAMI. Najtrudniejsze kokosy do zdziobania przede mną, ale chuj, bring it on!

***

Rozkminiłam też, jak upstrzyć porę odmóżdżającego relaksu z SATC, czymś intelektualnie pożytecznym. Oglądam serial w oryginale, szczęśliwie kumam prawie wsjo, ale włączyłam napisy, żeby wyłapywać nieznane słówka, wypisuję je sobie i od kopa tłumaczę.

11:47

Zayebe... Galopujoncom turzycę in slow motion.

Ajblftduig^&*%^&(O!!! 

Dzisiaj rano znowu to samo. Dup! Dup! Dup! Rozklejam podpuchnięte powieki, jest 6:45. Zbliża się... DUP! DUP! DUP! Wściekle chwytam za "jaśka", obracam się na bok i z całej siły przyciskam sobie poduszkę do ucha. Łomot osiąga apogeum na wysokości moich drzwi, po czym źródło łomotu znika w windzie i mogę spać dalej...

7:30. DUP DUP DUP DUP DUP. Następna...

Ehh. Dlaczego niektóre panie z uporem maniaka noszą buty na obsasach, skoro poruszają się w nich z wdziękiem i finezją naspidowanej słonicy w chodakach?!

Geeez... Miałam kiedyś współlokatorkę, nazwijmy ją roboczo Xiężną Siermiężną. Była dość potężnej, żeby nie powiedzieć, topornej, budowy, i próbowała to niwelować bodaj w najmniej fortunny sposób z dostępnych - loczkami, falbankami, tiulami, ogólną słitaśnością, i - no właśnie - szpilutkami. Gdy wracała do domu, słychać było narastające dudnienie już kwadrans przed jej pojawieniem się w drzwiach. Na 3 minuty przed cała kamienica intensywnie rezonowała, wliczając mój obolały mózg... 

Niektórym paniom wydaje się, że są ultrakobiece w butach na wysokim obcasie. Tak, pod warunkiem, że potrafią się w nich poruszać z lekkością i gracją, a nie, jak wściekły esesman (vide moje aktualne sąsiadki z piętra), tudzież zgwałcona analnie czapla (zazwyczaj młodziutkie dziewuszki stawiające swe pierwsze kroki 12 cm nad ziemią... proponuję potrenować, zanim wypuścicie się tak "na miasto"). Efekt jest odwrotny do zamierzonego! Elegancki stukot TAK, ale na miłość boską, nie dźwięk tłuczenia kotletów.


12:51

Zespół niespokojnych nóg. To nie dżołk, to istnieje.

Zespół niespokojnych nóg. To nie dżołk, to istnieje.
Inaczej choroba Wittmaacka-Ekboma; melduje się "szczęśliwa" posiadaczka owego arcygłupiego syndromu, która nie spała dzisiaj przezeń cholerne pół nocy... Argh! Nad ranem poszłam po rozum do głowy i wpakowałam giry pod strumień lodowatej wody. Trochę pomogło.

NIE POMAGA natomiast w takiej sytuacji bycie czule przywaloną cudzą gorącą kończyną, tudzież dwiema... Nie pomaga też to, że właściciel tychże kończyn poczytuje sobie moje szamotliwe uniki za Syndrom Oziębłej Baby. Ehh, no trudno.

***

Zima stulecia miała być, tak straszyli. Wróżki meteotarocistki. Zaiste, zima, że chuj, za przeproszeniem. Zara stuknie połowa stycznia, a moje bidne pacholę nie wie, jak śnieg wygląda. To znaczy wie - ze Świnki Peppy. Na sankach miała córa śmigać, orzełki/aniołki machać, tarzać się, radować białym sy... tfu, puchem, i co, i jajco, chyba że dopierdzieli nam zima z opóźnieniem i skuje blade tyłki do kwietnia. Oby nie.


***


19:50

Szczota TT Olmołst Orydżinal.

Szczota TT Olmołst Orydżinal.

Podkusiło mnie, ale nie jest to oryginalny Tangle Teezer. Dałam zań 25 zeta, i dużo i mało... Kolor mi się podoba wielce, ewidentnie pije do Purple Glitter pierwowzoru. Szczota z miejsca podbiła serce mojego faceta oraz dziecięcia... No cóż, moje też. Genialnie masuje łeb. Moje koszmarne, samoistnie się dredujące kłaki wreszcie dają się BEZBOLEŚNIE i bez szarpaniny rozczesać! Wow! Żaden dzik ani insza inszość do tej pory tego nie ogarnęła! :D

Fajnie nabłyszcza (pono domyka łuski?), ale rzekłabym, że zbyt gorliwe szczotkowanie prowadzi do przyklapu i efektu naleśniura u nasady, hmm, ale ja mam zaiste 5 kłaków na krzyż, więc to pewnie dlatego.

Aha, sorry za ten okropny paskudny AZS na łapie... :/ Wyjątkowa wredota, Protopic zaklejony na noc ledwo daje radę...

19:58

Fru Pla.

Fru Pla.


Dziecko mi szaleje przy tym... ^^

No dobra, obie szalejemy, nie tylko ci pacjenci zakładu dla umysłowo rączych... ;P

***

Święty spokój po Świętach. Wreszcie... Prawie miesiąc spędziłam z Pacholino na wojażach. Wszędzie dobrze, ale na własnych śmieciach najlepiej. Nie wiem czemu, ale zawsze jak wyłazimy już z dworca Centralnego na powierzchnię, idiotycznie mnie raduje widok tego szpetnego fajfusa wygrażającego niebiosom, PałaCu Kultury w sensie. Pasuje do rzeszowskiej Wielkiej Ciii.

A tu focia krakowskiego Straszydła:

 Słit, nieprawdaż?

Anywayz!

Sorry, nie chce mi się brandzlować nad postanowieniami noworocznymi, za stara jestem, ale nie twierdzę, że takowych nie poczyniłam, po prostu będę trąbić, jak już odhaczę dobrą robotę... :)


***

Dzisiaj przyuważyłam na fejsie na (zalajkowanym niegdyś spontanicznie, w paroksyzmie zachwytu nad lalczynym powabem) profilu Wylony Hayashi zdjęcie jej pięknej, młodo (53) odumarłej (rak), matki w trumnie. Za taflą szkła. Wow... Zdjęcie jest przerażająco piękne, kobieta wygląda jakby spała. Tylko ten niesamowity spokój... Oczywiście część publiki z miejsca "wsiadła" na dziewczynę, że ma coś nie teges z garem, skoro wtrynia na fejsa foto własnej matki nieboszczki.

Bo oczywiście tłuszcza zawsze wie lepiej, jak masz przeżywać swoją żałobę.

10:05

Jacusiowi kochanemu, bo my som koledzy.

Jacusiowi kochanemu, bo my som koledzy.
Co jest gorszego, niż pseudobohema? Że-niby-tró-bohema, która myśli, że jak będzie ostentacyjnie wyszydzać tę pierwszą, to sama zyska na "prawdziwszości"...

;)

***


15:27

Przezorna zawsze umalowana... :/

Przezorna zawsze umalowana... :/
Chciałam ino wyskoczyć do Zielarni po zamówiony balsam Herba Studio na krogulce, dosłownie za miedzę...tfu! ulicę. Narzuciłam więc parkę, wzułam pierwszy lepszy obuw, i wyleciałam z domu z włosem rozwianem. Kij, że z leciutkim kacykiem po wczorajszym piwku oraz po porannym neurotycznym "manualnym oczyszczaniu porów" wyglądałam hmm, delikatnie mówiąc, not maj best... I co, OCZYWIŚCIE musiałam wpaść na dwie osoby "pułci" żeńskiej, których nie widziałam od wieków, a akurat wolałabym przed tymi konkretnymi babsztylami wyglądać jednak maj best. No cóż, udałam wielki pośpiech i roztargnienie, i mignęłam chyżo obok, klnąc w duchu swą niefrasobliwość. Ehh, tak jest ZAWSZE kiedy wyglądasz jak kupa, a jak się wypacykujesz, to ani pies z kulawą nogą nie przetnie Twej trajektorii...

Oh well. Wutevr.



15:13

Hi. My name is 'Go fuck yourself'.

Na pewno każdy zna TEN TYP...

Wolny elektron, zazwyczaj bez konkretnego życiowego zajęcia (tym samym często i bez własnych środków), bez baby (tudzież chłopa), bez bliskich znajomków... za to z dużą ilością wolnego czasu, pokaźną dawką zrezygnowania, marazmu i frustracji, oraz olbrzymim łaknieniem towarzystwa, w którego uszy mógłby lać swe jojczenie, najchętniej całodobowo. 

Poznajcie Przydupasa (Przydupnice zdarzają się rzadziej, ale uczciwość nakazuje wspomnieć, iż takie zjawisko też w przyrodzie występuje).

Możesz sobie być asertywny. Wystarczy, że raz jeden zrobi Ci się takiego skulonego nieudacznika żal... Wystarczy raz... drobny gest, dołożysz do piwa w knajpie, biletu autobusowego, życzliwie wysłuchasz rzewnej historyjki o nieszczęśliwej miłości, toksycznej matce, zrytym przez podły świat berecie... i to już koniec, przepadłeś. Teraz szykuj się. Dałeś palec, delikwent z pazernej wdzięczności odciapie ci całą rękę. Kij z tym, że Ty masz swoje życie, swój świat, swoje problemy, zobowiązania, hobby, pracę, żonę, dziecko, psa, kota, rybki i tasiemca w jelicie. Przydupas ma to totalnie w dupie, ponieważ nawiązaliście...tfu! On nawiązał z Tobą mistyczną unię dusz. Zaczyna się faza unilateralnych godów... Wydzwania, pisze, wciąga Cię w swoje sprawy jak ruchome piaski, zwierza się, jojczy, chlipie w rękaw, sra Ci za przeproszeniem po fejzbuku, stara się wpierdaczyć na wieczór, na weekend, ochoczo proponuje kumpelskie piwko, które oczywiście stawiasz Ty, bo biedactwo nie ma pieniędzy, o czym się dowiadujesz jak już stoicie przy kasie... Aha, i nie kłopocz się swoją rodziną, nie przeszkadza MU. On was wszystkich uwielbia, łącznie z tasiemcem, po prostu z nieba mu spadliście, aby poratować na zakręcie życiowym, best fręds kurfa forewer. 

Tak. Pytanie, co WY z tej znajomości czerpiecie, wątpliwą przyjemność obcowania z wiecznym udręczonym malkontentem, wątpliwą satysfakcję z "pomocy potrzebującemu" (który de facto jest  nieźle kalkulującym cwaniakiem, lubiącym jeździć za darmochę na cudzym grzbiecie)? Otóż, przychodzi pora na trzeźwą diagnozę - mamy na karku pasożyta. Obsiorbującego nas z dobrego humoru, energii, czasu, pieniędzy.

Połapawszy się w sytuacji, "dawcy" mówią dość, zaczynają unikać Przydupasa. Normalni znajomi polegają na tym, że kontakt z nimi oraz korzyści płynące z przyjacielskiej relacji są obustronne i WSPÓŁMIERNE. Nikt nikogo nie dusi, nie uszczęśliwia swoją osobą na chama. Prawdziwi, sensowni znajomi są taktowni i DOMYŚLNI, nie trzeba im tłumaczyć, że to nieelegancko wydzwaniać do kogoś po 23, rozumieją pewne niuanse w lot, nie narzucają się, jeśli druga strona nie przejawia inicjatywy do częstych spotkań. 

Przydupasa ciężko się pozbyć aluzjami, warto go spławić radykalnie, choć miłe to nie będzie, bo przecież wbijacie mu "nóż w plecy", okazujecie się tak samo podli jak Świat. No cóż. Teraz tylko obsmaruje wam tyłki i obwiesi was najbardziej wszawymi kundlami przed kimkolwiek, kto zechce tego słuchać, być może przy okazji zyska kolejną "ofiarę". Ale to się i tak opłaci - wasz święty spokój jest bezcenny, zaś nic nie boli bardziej niż czas stracony z takim ćwokiem...

Uchodzę za "aspołecznego ch.uja" (tak mnie kiedyś dosłownie kumpel określił) i dobrze mi z tym. Jest mi z tym wprost zajebiście! Cenię sobie swoje zasoby wysoko i nie szastam nimi gdzie byle, z kim byle. Wolę się dzielić z tymi, na których mi naprawdę zależy. Dla reszty mogę być bucem, I don't care.

21:01

okazja na dziale mięsnym! Toyad rozściela trzewia.

okazja na dziale mięsnym! Toyad rozściela trzewia.
Dobra, poczułam się natchnięta...tfu, natchiona? do napisania tego postu. Czuję mianowicie, że muszę sprostować parę zabobonków i spiardolin-straszaków w temacie około ciążowo-porodowej fizjologii. Szlag mnie trafia, jak czytam tu i tam na forach, blogach itp. produkty czyjejś bujnej wyobraźni, czy raczej nieudolne domysły osób, które tego tematu empirycznie nijak nawet nie liznęły, natomiast aktywnie uczestniczą w zabawie w głuchy telefon, generując szkodliwe mity i uogólnienia. 

#1 Ciąża to 9 miesięcy wyglądania jak wieloryb.

Że co? No umówmy się, że dwa tygodnie od zapłodnienia mamy w brzuchu full zestaw 3,5 kg dziecko + okablowanie w postaci pępowiny + oporządzenie w postaci pęcherza z wodami płodowymi, i przez 9 miechów czekamy se z tym wszystkim do porodu... Lol.

Ekhem, ja przykładowo w czwartym miesiącu zapinałam sobie w talii (!!!) spódniczkę - bombkę z H&Mu w rozmiarze 36. W pracy wtajemniczone były tylko 3 zaufane osoby, reszta zrobiła wielkie oczy, kiedy się ujawniłam - pod koniec 5. miesiąca. Dopiero pod koniec 7 miesiąca pożyczyłam od koleżanki jedne specjalne ciążowe dżinsy, resztę ubrań miałam swoją. 

Jak słoń poczułam się dopiero w ósmym miesiącu... :) Ale dwa miechy to nie to samo, co dziewięć. Idzie wytrzymać.

#2 Poród to najgorsza najgorszość, wiekopomna trauma, ręka noga mózg na ścianie...

Też tak myślałam, słysząc niektóre mrożące krew w żyłach opowiastki... Tymczasem - w moim przypadku, ale wiem, że nie jestem wyjątkiem - wyobrażenia i domysły okazały się totalnie oderwane od realiów. Jadąc taxą w środku nocy do szpitala, byłam mega podjarana, że TO JUŻ i wreszcie spotkam oko w oko to tajemnicze, kopiące mnie od środka stworzenie! ;) Stres był, nie powiem, ale - nie był on moim zdaniem wart tych dwóch godzin przypominających casting do Egzorcysty ze mną w roli głównej, hehe...;P 

Cóż, pewnie bywają jednak bardziej czarne scenariusze, ale nie należy się na nie nastawiać! Moja prababcia powiła 11 synów, dożyła prawie sety w doskonałym zdrowiu, i do końca życia prowadziła gospodarstwo. W tamtych czasach nie było takich udogodnień jak dziś, współczesne baby narzekają na takie bzdety jak opryskliwy personel, ale do k... nędzy, ja osobiście doceniałam świadomość, że rodzę w renomowanym szpitalu, i że "w razie WU" jest do dyspozycji sztab specjalistów łapiduchów oraz wszystkie te maszyny robiące PING! a służące do ratowania życia. Moje przodkinie rodziły dzieci w towarzystwie akuszerek na wsiach gdzie psy dupami szczekały za przeproszeniem, tralala jakże eko i w ogóle heja banana trajbal, ale każda mała komplikacja oznaczałaby prawdopodobnie ostateczną eschatologiczną Czarną Dupę. Rozumiecie? Czarną Dupę bez światełka w tunelu.

Tak że tego. 

Ha! Lewatywa też, jak się okazuje, autentycznie przeraża rzesze... Dżizas, po tej całej osławionej lewatywie spodziewałam się większych fajerwerków, a tu taka chała. No cóż, przymierzam się aktualnie do porządnej hydrokolonoterapii, bo średnio mnie urządza turganie w kichach paru kilogramów kompostu wszelakiego.

Aaa, panuje jeszcze powszechne przekonanie, że chłop jako towarzysz porodu często mdleje OD TYCH WIDOKÓW niczym Julia Kapulet przy menstruacji. A nawet jak cudem nie kipnie, to będzie mu się śniło po nocach i na widok rozkraczonej partnerki zabije się biedaczek o drzwi, ścigany krwawo mięsnymi wizjami w stylu Hostelu albo innej Piły.

Tia. Prawda jest taka, że jak wyjątkowo wrażliwy delikwent nie chce, to ma możliwość nie patrzeć na "kino", są parawaniki itp., ale z doświadczeń znajomych mi facetów wynika, że in the heat of the moment para koncentruje się wyłącznie na jak najsprawniejszym przebiegu akcji, a nie na "efektach specjalnych", serio. 

#3 Potem już nie ma życia towarzyskiego, życia erotycznego, w ogóle nic nie ma, jest tylko nadwaga, rozstępy, mleczne doje i ryczący wniebogłosy roszczeniowy tobołek. Aha, no i deprecha poporodowa.

Jeżeli chodzi o życie towarzyskie, to powiem tak - ja się zdążyłam doskonale "wyszumieć" za czasów licealnych, studenckich i trochę po nich, więc knajping do rana i tak mi dawno obrzydł... Aczkolwiek znam rodziców, którzy z powodzeniem go uskuteczniają, zmieniając się przy dziecku, albo korzystając z instytucji babć. Rewizja znajomych, w sensie oddzielenia ziarna od plew, dokonała się niejako samorzutnie, z czego jestem zadowolona. Gdyby nie przeprowadzka do Wawy, spotykalibyśmy się pewnie regularnie z wąskim a sprawdzonym gronem ziomali w Kra, z których część jest dzieciata, a pozostali dzieciatymi o dziwo nie gardzą, więc spoko. Odnośnie życia erotycznego, nie będę niesmacznie wylewna, ale jest hmmm, o trzy nieba lepiej niż przed prokreacją. Nadwagi zero, wręcz parę kilo mniej niż wyjściowo, rozstępów zero, cyckozwisu zero, włosy i zęby w porządku. Owszem, po części jestem genetyczną szczęściarą, ale z drugiej strony... ja naprawdę nie widzę tej szumnie opiewanej estetycznej pożogi u znanych mi mam. Jedna  wprawdzie przydeptuje sobie biust, ale kuźwa, jak się tak OKAZAŁY cyc potraktuje całkowitą rezygnacją ze stanika na roczny czas karmienia (bo przecież wygodniej), no to SORRY WINNETOU. Mleczne doje na moim "marnym" (choć ja lubię...) 65E wyglądały doprawdy zajebiście, normalnie Baywatch. Tobołek wprawdzie roszczeniowy, ale i najcudowniejszy na świecie, nie ma lepszego panaceum na bolączki tego świata, niż przytulanie takiego swojego ciepłego pachniaczka. 

Depresji poporodowej nie tykam, bardzo poważna sprawa, nikomu nie życzę, mnie szczęśliwie ominęło.

***

Samojeb z wczoraj:


22:21

Pomnik Czynu Rewolucyjnego, potocznie "WIELKA CIPA".

Pomnik Czynu Rewolucyjnego, potocznie "WIELKA CIPA".
Poczułam się dziś dotkliwie stara jednak... Pobłądziłam na jakimś blogasku, skądinąd nawet dosyć wciągającym, gdzie autorka (w wieku wczesnostudenckim) wyraziła w jednym z postów swą niechęć do małych dzieci oraz to, że osobiście opowiada się za bezdzietnością z wyboru. No i luz, ok, szanuję taką postawę, i to wcale nie dlatego, że 7 lat temu deklarowałam podobne poglądy (bez nutki złośliwości, serio!). Punkt widzenia żenibyradykalny? Ooojtam, wielu ludzi nie marzy o posiadaniu dzieciaków, wielkie mi hipsterstwo, a pfff. Niestety poziom komentujących mnie położył... eskalacja prostackich, stereotypowych, jadowitych uwag o matkach jako roszczeniowych krowach, wywalających ochoczo gdzie się tylko da swe "obleśne wymiona", o dzieciach jako drących japę bachorach itd. 
Dlaczego właściwie poczułam się staro..? Bo wprawdzie w pierwszej chwili  krew mi zawrzała, czytając te ociekające żółcią niewybredne komcie, ale... no właśnie, stwierdziłam, że przecież - pomna słów Tony'ego de Mello* - nie będę uczyła świń tańca. Już mi się po prostu nie chce. Po co. Będę nawracać stado ledwo oderwanych maminej kiecki ciuptajłów z akademika, oraz grono głupiutkich foczek, hołdujących takim urban legends jak np. to, że kobiecy narząd rozrodczy po wydaniu na świat potomka przypomina potargany rękaw czarodzieja..? Heloooł... :)

***

* - To będzie chyba parafraza, gdyż nie mam pod ręką książki... ale chodzi o to, żeby nie uczyć świni tańczyć, bo nic z tego nie wyjdzie - człowiek się jedynie zmęczy, a i świnię zdenerwuje.

***


O'rly?



Copyright © 2016 teo.nana.kat , Blogger