Pokazywanie postów oznaczonych etykietą NPD. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą NPD. Pokaż wszystkie posty

10:46

Za Jaszczurem panny sznurem... Minóg w worku, minoga portret własny. Część trzecia.

Cyklu o psychofagach ciąg dalszy.

Tak sobie pomyślałam, że... ten kto nie doświadczył zjawiska, choćby pośrednio (mama, siostra, przyjaciółka etc.), będzie to czytał jak stek jakichś egzaltowanych absurdów. Cóż, nawet tkwiąc po uszy w takiej toksycznej relacji, możesz dłuuugo wypierać oczywiste schematy i uparcie odmawiać kojarzenia faktów, mając przed oczami czarno na białym, wołami, wypisane sygnały ostrzegawcze i klasyczne mechanizmy takiego typu związku.

W sumie nie chodzi tylko o związki. Psychofagi są również niszczące w firmie, w rodzinie, w otoczeniu. Ale ich niezdolność do stworzenia wartościowej pogłębionej i trwałej relacji sprawia, że są cyklicznie dostępni na matrymonialnym rynku praktycznie dożywotnio... wot, taka koślawa SAMSARA z chujoplątami (zapożyczenie od Mai) w roli głównej.

Na początku relacji toksyk mobilizuje wszelkie wysiłki i pokazuje Ci się jako totalny ideał. To jest jego JEDYNA inwestycja w ten związek. Ma na celu odpalenie Ci pod czołem możliwie najpiękniejszej, najcudowniejszej, najbardziej romantyczno-atawistycznej bajeczki... a raczej jej wypindrzonego trailera, tylko zapętlonego. Happy endu się nie doczekasz, zaś gdyby już rozwinąć fabułę, poszła by raczej w kierunku Piły lub Hostelu, z tym, że zamiast juchą, będziesz broczyć swoją energią życiową. Relację z psychofagiem można porównać do sytuacji, w której kupujesz od przesympatycznego, eleganckiego hosta okazjonalny bilet na nocny maraton filmowy Bergmana, a budzisz się w obskurnej, cuchnącej szczyną salce na maratonie... japońskiego niszowego porno. "Efekt WOW" porównywalny... :/

Czym charakteryzuje się osoba psychofaga. Odwołując się do klasyki gatunku.

- robi piorunujące, pozytywne wrażenie, bardzo dobrze wygląda

- wzbudza zaufanie, jako osoba radosna, oblatana, inteligentna, wykształcona, obyta, kulturalna, elokwentna, towarzyska, charyzmatyczna, oryginalna

-  "pojawia się" jakby znikąd, ma dość niejasną i niejawną przeszłość, którą zbywa enigmatycznymi półsłówkami, w jego opowieściach przewija się mnóstwo osób, imion, zajęć i... miast/miejsc, w których zamieszkiwał, prac, których się imał (na tym etapie Tobie to imponuje)

- znienacka pojawiają się pierwsze zgrzyty... np. zaczyna krytykować Twoich znajomych, jest bardzo zaborczy, "wyjeżdża" na Ciebie z paszczą o coś kompletnie absurdalnego

- dąży do jak najszybszego "udupienia" Cię w jakąś zależność - dziecko, kredyt, biznes, małżeństwo, mieszkanie, wspólny wyjazd itp.

- do pewnego czasu mylisz jego agresję z asertywnością i byciem "konkretnym", oczywiście - w fazie początkowej nawet Ci to jeszcze imponuje

- nie wiem skąd się to bierze, ale... jakkolwiek głupawo to nie zabrzmi... ale wiem to z niejednego źródła... psychofagi mają tendencję do bycia ciągle w fizycznym ruchu, nawet jak siedzą i coś czytają w komputerze, podrygują nerwowo nogą

- jest hiperaktywny w sferze seksualnej, "zaliczył" mnóstwo partnerek*, ma je dokładnie policzone i chełpi się tą liczbą jak jakimś totemem, wypowiada się o swoich ex z pogardą, nalega na częste i "urozmaicone" współżycie, przy czym "urozmaicone" zaczyna oznaczać np. wirtualny ekshibicjonizm lub swingowanie, a jeśli Tobie taka aktywność nie do końca odpowiada, jesteś rugana za drętwotę alkowianą i - nawet - obarczana odpowiedzialnością za ewentualne zdrady

* - jest jeszcze charakterystyczne dla zaburzeńców zjawisko, które nazywa się "niewybredność seksualna" - często psychofag byłby skłonny uznać za "kobietę erotycznie atrakcyjną" drzewo z dziuplą na wysokości swojego wacka... :/ Rozumiem, że o gustach się nie dyskutuje, ale... psychofagi na seksualnym głodzie mają jedno jedyne kryterium - CHĘTNA/zdesperowana.

- mimo swojej pozy dżentelmena i światowca, przejawia niekiedy szokujące buractwo

- zaczepia ludzi na ulicy, wdaje się w pyskówki, prowokuje niebezpieczne sytuacje

- z czasem wychodzi na jaw, że nie ma absolutnie żadnego szacunku do swojej rodziny*, np. matkę i siostrę wyzywa od najgorszych; generalnie jest kryptomizoginem, przemyca w eter twierdzenia, że np. gdyby miał własną firmę, nigdy nie zatrudniłby żadnej kobiety itp., bez krępacji, w sposób krańcowo niesmaczny ocenia kobiety w otoczeniu pod kątem "użyteczności" seksualnej, snuje obleśne spekulacje w tym temacie (np. czy lubią określone aktywności alkowiane, mówiąc lapidarnie - loda)

* - ok, rozumiem, że szacunku nie ma się z urzędu... ale uważam, że do ubliżania najbliższym trzeba mieć napraaawdę dobry powód; psychofagowi wystarczy byle kłótnia... wkrótce Ty usłyszysz rynsztokowe bluzgi pod swoim adresem; jeżeli nie przerabiałaś tego w domu rodzinnym, zdębiejesz... i będziesz tak stała, jak przysłowiowe widły w gnoju... a potem wszystko zracjonalizujesz bądź wyprzesz... do następnego razu

- psychofag nade wszystko uwielbia brylować w towarzystwie, ale często do porzygu "jedzie" na tzw. micie złotego wieku - jak to kiedyś był tu i tu, zarabiał tyle i tyle, zna się na tym i tamtym... kij, że obecnie siedzi na garnuszku swojej mamuni/dziewczyny

- partnerka psychofaga jest póty dobra, póki odzwierciedla jego omnizajebistość i jest weń wpatrzona niczym w święty obraz; niezwykle częstą odmianą psychofaga jest osobnik perwersyjno-narcystyczny, frapujący mariaż zakompleksienia i ekstremalnie nędznej samooceny z galopującą megalomanią oraz bufonadą - wot, taki paradoksik, ale gwarantuję, że w dłuższej perspektywie nie do wytrzymania

- psychofag jest zauważalnie mocno zorientowany na hedonizm życiowy*, rozpasane wydatki niewspółmierne do zarobków, przyjemności, niezdrowy tryb życia, rozrywki, imprezki, panienki, pornoski, używki, gry i zabawy, hazardzik

* jasne, wszystko dla ludzi, jednak normalni ludzie potrafią korzystać z tych dobrodziejstw Z UMIAREM i nie zaniedbywać jednocześnie priorytetów, psychofagowi pojęcie umiaru jest całkowicie obce, podobnie jak pojęcie ODPOWIEDZIALNOŚCI

- co idzie za powyższym, psychofagi lubią sobie żenująco bimbać obowiązki i priorytety życiowe - pracę, rodzinę etc.; olewają jakiekolwiek zobowiązania, terminy, dedlajny, lekce sobie ważą nawet widmo sankcji prawnych

- posługują się językiem niekiedy w specyficzny/nieprawidłowy sposób... niby wygadani, erudyci, sofiści, ale czasami jakby nie do końca rozumieją słowa, których używają - ich "elokwencja" nie jest naturalna, immanentna, tylko papuzia, "zasłyszana"

- psychofag ma bardzo prymitywną i płytką, choć wielce teatralną emocjonalność - jego emocje dotyczą głównie zaspokojenia bądź deprywacji jego doraźnych zachcianek, nie ogarnia całokształtu danej osoby, tylko uzależnia jej obraz od danego momentu, jak trzylatek - np. mama kupiła batonik = mama jest super, kocham mamę; mama odmówiła spełnienia zachcianki w formie kupna batonika = mama zła, głupia i nienawidzę jej... psychofag to taka chorągiewka na wietrze - inni są fajni, dopóki na coś się mu przydają

- psychofag pozuje na wymuskanego szlachcica z pańskimi manierami, ale w gorącej dyspucie łacno traci rezon i zaczyna się zachowywać jak ostatni ćwok, cham oraz prostak, co ledwo wypełzł spod kamienia w rynsztoku, zamiast rzeczowych argumentów drze ryło i bluzga, ubliża interlokutorom tekstami i epitetami poniżej pasa, często "w towarzystwie" musisz się za niego wstydzić i "świecić oczami", bywa, że masz ochotę zapaść się pod ziemię

- stosuje filozofię Kalego, podwójne standardy moralności oraz kultury osobistej względem bliźnich vs siebie - będzie publicznie wzruszająco i imponująco perorował na te tematy, ale... praktyka pokazuje dobitnie, że ON jest PONAD te pojęcia, tzn. - ludzie się mają z Pańciem obchodzić jak z jajkiem, świętą krową, natomiast Pańcio z ludźmi... gorzej niż z pachołkami...

- skrycie trawi go nieznośna zawiść wobec ludzi lepiej sytuowanych, lepiej wykształconych, na wyższych stołkach w firmie - oczywiście albo jedzie po nich jak po burej su, albo... liże im tyłek

- celem uzyskania jakichś korzyści, choćby to miał być biały pijar, potrafi bez mrugnięcia okiem KŁAMAĆ, kłamie patologicznie, nawykowo, całe jego życie kłamstwem stoi... nowej kobiecie naopowiada bzdur, jak to jego byłe go zgnoiły i ograbiły z majątku, prawa do widywania się z dziećmi etc., BO TO ZUE KOBIETY BYŁY*

* jeżeli przeszłość partnera ma niepokojące białe plamy, które on gorliwie pokrywa szkalowaniem osób trzecich, to sorry, ale nie wróży to zbyt dobrze - w razie wątpliwości można dyskretnie zasięgnąć "wersji" drugiej strony... ale zakochana po uszy baba WOLI NIE WIEDZIEĆ, bo jeszcze niedajboże Księciunio okaże się zwykłym bucem i cwaniakiem, nadto przemocowcem, i co wtedy? Takie cacane love story, którym spamujesz już swojego fejzbunia a psiapsiółeczki zielenieją z zazdrości, ma legnąć w gruzach?? NEVA!

- chętnie uprawia wożonko na cudzym garbie - np. nie dostrzega niczego zdrożnego w byciu czyimkolwiek utrzymankiem (np. własnej mamci, partnerki), a wprost przeciwnie - chełpi się tym, dodatkowo nie odczuwa ŻADNEJ WDZIĘCZNOŚCI za okazaną pomoc, NIGDY, jemu się wszystko NALEŻY i koniec kropka... (ba, jeszcze będzie miał czelność narzekać, że przez zbyt powolny internet gołe panie mu się zacinają!)

- jego niesamowita megalomania i bufonada, pajacowanie, kogutowanie, to taki typowy kolos na glinianych nogach - w rzeczywistości psychofag jest małym, zafiksowanym w rozwoju uczuciowym, skrzywdzonym gnojkiem, który w głębi duszy nie wierzy, że ktoś go może autentycznie pokochać BEZINTERESOWNIE, ot tak, za to kim jest, więc musi zmieniać maski, scenerie i obiekty... taki smutny, przykry skądinąd imperatyw wobec przytłaczającej wewnętrznej pustki i nudy

...ale łatwo wpaść we wnyki własnej litości wobec psychofaga - że mu pomożesz, uświadomisz, wytłumaczysz, że on W KOŃCU zrozumie, że pójdzie na terapię, że wszystko się ułoży, że DLA CIEBIE SIĘ ZMIENI i inne tam scenariusze godne "M jak puszczę pawia"... Daruj sobie, dziewczyno. Akurat psychoterapia osób z zaburzeniami typu narcyzm, borderline i "pobliskie" osobowościom eksploatującym - rokuje po prostu przygnębiająco KIEPSKO, tym bardziej, że jakakolwiek szansa powodzenia zależy od aktywnej woli toksyka, a uwierz mi, jedyną wolę, jaką on wykaże po Twych gorących apelach o terapię, będzie wola ZAMYDLENIA CI OCZU - nawet jak pójdzie na tę terapię, to po to tylko, żeby mieć dupokryję, że niby coś robi dla Ciebie. Rozumiesz, RUCH POZOROWANY celem podtrzymania pajęczyny iluzji na Twoim mózgu to jedyne wysiłki, jakie psychofag kiedykolwiek podejmie dla tej i jakiejkolwiek innej relacji. Jeśli czuje, że ofiara mu się wysmyka, odstawi niezły cyrk, zamieni się w drama queen, ale to wszystko jest obliczone na Twoją naiwność Polyanny (no dobra... za którymś razem jest to już po prostu zwykła głupota) i możliwość popastwienia się nad Tobą jeszcze troszkę. Psychofag sam z siebie odpuszcza tylko wtedy, gdy jesteś smętnym cieniem samej siebie, wydmuszką, z której już nic nie udoi, a i to pod warunkiem przygruchania sobie nowego, atrakcyjnego obiektu do dojenia... Wot, sora, dlań płynność seksualna i materialna (najlepiej cudzym kosztem) uber alles!

Partnerki psychofagów popełniają błąd przypisywania swoim misiaczkom NIEPOCZYTALNOŚCI w momencie krzywdzenia otoczenia, mianowicie - że on to robi nieświadomie, że w głębi duszy jest dobry i wrażliwy, tylko go skrzywdzono, on tak naprawdę ŻAŁUJE, blablabla.

Bitch, please. On NIE ŻAŁUJE, on to robi INTENCJONALNIE, tylko RŻNIE GŁUPA, bo taki lajfstajl mu w pełni odpowiada i jest ze wszech miar OPŁACALNY. Psychofag zresztą nie jest zdolny do jakiejkolwiek INTROSPEKCJI I AUTOREFLEKSJI, on po prostu ma w tyłku fakt, że inni cierpią.

Nic go jednak bardziej nie ROZJUSZA, niż dotychczasowa ofiara, która nagle pójdzie po rozum do głowy, przestaje być ofiarą i stwierdza, że sorry zią, ale paszoł won k jobanoj matieri. No ale... zaraz zaraz... jak można Pańcia nie chcieć??? Teraz to się dopiero zacznie The Real PSYCHOFAG Show, ooo, efekty specjalne, fajerwerki, serenady pod oknem, padaczne odpalanie Ci przed oczami WASZEGO ooak (one-of-a-kind) romansidła... Dżiiiiiz... Jak już intelektualnie przetrzeźwiałaś, to znasz spoiler tej uroczej historii, prawda? Kop w zad z poczwórnym wzmocnieniem. Na cholerę Ci to? Pozbierajże czule na szufelkę resztki swojej godności i ewakuuj się z tego dziadostwa. Żadnych kolejnych szans, żadnych powrotów, nie nobilituj też dziada zbytnimi rozkminami, co teraz porabia, czy cierpi, z kim się zadaje... Zajmij się wreszcie sobą.

17:24

Minóg w worku... Częśc druga.

Zanim przejdę do właściwego psychofażego rysopisu, poświęcę osobne rozważania schematowi grzęźnięcia w tym kurorcie Czarna D. Odnosi się on, podobnie jak psychofaży rysopis, do psychofażej sztampoklasyki, a zatem mogą występować regionalne rozbieżności i wariacje, może też zaistnieć przypadkowa zbieżność pojedynczych cech z człekami normalnymi acz jedynie narowistymi. Miejta to na uwadze. 

Jak Pańcio Sajkopafcio lubi oraz zwykł się jawić swojemu Nowemu Celowi:

- jako wymarzony, custom-made 4U Prince Charming, przystojny, elokwentny (ach te WASZE gierki słowne), magnetyczny (ogrom napięcia erotycznego powoduje, że gacie same zjeżdżają Ci pod naporem nadprodukcji kisielu, za przeproszeniem...), oblatany, ogarnięty, oczytany, ę ą... /wpisz wszystko na co lecisz najbardziej - OTO ON! Gdzież un był przez całe Twoje mizerne życie??

- Wiadomix, że jak człowiek zapozna nowego partnera, to ocieka endorfinami i go idealizuje... ale w przypadku psychofaga mózg jako organ decyzyjny obsuwa się wprost do majtek... że znowuż użyję tak poetyckiej i wielce górnolotnej metafory... no, krótko mówiąc, racjonalne myślenie zostaje całkowicie wyłączone, na widok Atrakcyjnego Minoga Twój umysł wypełniają jeno wirujące, jaskrawo różowe trociny... pośród których nie dostrzegasz w porę żyletek :/

- Tajemniczy Atrakcyjny Minóg... tfu, Miziasty Balbinek odławia Cię zazwyczaj SPOZA środowiska, które zdołało już się nieco na nim poznać... To jest bardzo ważne: Minóg bez pudła szóstym zmysłem namierza kobitę W POTRZEBIE, na jakimś życiowym zakręcie, po trudnych przejściach, skołowaną, zdołowaną, nieusatysfakcjonowaną, spragnioną atencji itp. i przedstawia się jej jako Jedynie Słuszna Odpowiedź, Odmiana Losu, ble ble ble. A ona to łyka jak pelikan. 

Na tym etapie nasz Minóg jest bardzo powściągliwy w kwestii własnej przeszłości, robi wszystko, byś również czuła się wyjątkowym darem Losu DLA NIEGO, unia pokrewnych dusz, plepleple, zdawkowo napomyka Ci o tym, jaki to on skrzywdzony (zwłaszcza przez wredne baby, nieuczciwych wspólników, trudne dzieciństwo, pech), normalnie miś bidulek, chlip...

Zanim takiego przytulisz, a niedajboże spontanicznie zgarniesz pod swoje opiekuńcze skrzydła, dobrze się zastanów. Wybadaj teren. Bo jest wielce prawdopodobne, że weźmiesz sobie na garba podstarzałego gołodupca - trutnia i pasożyta, z długami, wyrokami komorniczymi lub innymi zobowiązaniami, o których "zapomniał" Ci wspomnieć. Wot, nie złożyło się jakoś.

Ale trupy w szafie prędzej czy później zaczynają gnić i generować smród. Co gorsza, wypadają z niej w najmniej spodziewanych momentach... :>

Dziś już wiem, że nie "czepiłabym się" faceta totalnie znikąd, w średnim wieku, z dziwnie "pechowymi" zbiegami okoliczności, ciągle zmieniającego scenerię i zabawki (tak, ryzyko okazania się finalnie jedną z nich jest spore), uwieszającego się na mnie ze swoimi problemami, bez żadnego wiarygodnego zaplecza w postaci rodziny i wieloletnich przyjaciół, stałego zatrudnienia, dorobku itp.

Choćby nie wiem, jaki był pociągający...

- Jak już jesteś emocjonalnie "umoczona" po uszy, delikwent zaczyna powolutku uchylać swej czarującej maski... zaczyna się "zapominać"... dostrzegasz momenty swoistej nadreaktywności... niewspółmiernej do przyczyny irytacji, focha, czy nawet wybuchu furii itp. 

Pojawiają się pierwsze lampki ostrzegawcze. Zazwyczaj zupełnie z czapy. Coś Ci gdzieś w głębi zaczadzonego umysłu jednak nie styka. Ale takaś już zakochana, że jesteś jak krnąbrny dzieciak zatykający uszy i zagłuszający rodzicielskie argumenty głupawą pioseneczką.

Been there, done that.

- Psychofag dąży do możliwie jak najszybszego uwiązania Cię przy sobie - wspólne mieszkanie, dziecko, ślub, kredyt, biznes. Żebyś trzy razy się później zastanowiła, zanim coś kwikniesz, jak już pokaże Ci swoje prawdziwe oblicze.

- W międzyczasie mniej lub bardziej subtelnie usiłuje Cię odizolować od Twojej rodziny, przyjaciół - zwłaszcza tych, którzy nie do końca podzielają Twój zachwyt Księciuniem... absorbuje Twój czas i uwagę, nie szczędzi krytycznych uwag odnośnie Twoich znajomych, uważa że stać Cię na bardziej "ambitne" towarzystwo itp.

Zaczyna Ci coraz brutalniej narzucać swój styl i swoje warunki. Ty se to tłumaczysz i racjonalizujesz jako troskę o Ciebie... Że niby chłop musi być "konkretny" i nie dać sobie "w kaszę dmuchać"... Taaa. Ani się obejrzysz, jak zacznie otwarcie smarkać do Twojej.

- Po pewnym czasie "okazujesz się" wcale nie być aż taka wszechzajebista. Twój Prince Charming jest Tobą narastająco rozczarowany, a wręcz zdegustowany i poirytowany Twoją nieadekwatnością. Zaczyna się przypieprzać najbardziej drobiazgowych, wydumanych i absurdalnych rzeczy - że niby za głośno tuptasz po mieszkaniu, że niby krzywo nań spojrzałaś, że to, że śmo. Zaczynają go drażnić nawet cechy, za które Cię początkowo uwielbiał. Przemyca też krytykę Twojej osoby pod płaszczykiem troski albo niby "przypadkiem", np. chwali Cię za urodę, ale kwadrans później wygłasza kwestię, że wszystkie ładne kobiety to roszczeniowe pustaki i idiotki.

Odczuwasz dezorientację. Stajesz na rzęsach, aby utrzymać nobilitującą Cię rolę Ideału dla swojego Jaśnie Pańcia, a im bardziej wypruwasz sobie flaki, żeby go zadowolić, tym częściej on wyraża swą dezaprobatę, w coraz mniej wyszukany sposób. Zaczyna się jazda na rollercoasterze - góra, dół, góra, dół. Twój biedny mózg dostaje raz szprycę endorfin, raz kortyzolu. Spektakularne wzloty i upadki. Rozstania i powroty. Awantury, fochy i miodowe miesiące. Imperium asyryjskie. Wtedy się jeszcze usiłujesz żałośnie pocieszać, że przynajmniej masz temperamentny ognisty "włoski" związek, a nie jakieśtam nudne "ciepłe kluchy". Każdorazowo, jak ta ostatnia Gupia Ci*a, nabierasz się na okraszone rzewnymi wzami obietnice poprawy i pozorowaną skruchę. Potem dostajesz kopa w zad ze zdwojoną mocą. I tak w kółko. Fraza klucz - W KÓŁKO.

Natomiast pańcio wysila się już na tym etapie nieomal wcale. Zajmuje postawę czysto roszczeniową. Jak ma lepszy dzień, to rzuci Ci ochłapem swojej przychylności. Jak ma gorszy dzień (w etapie zaawansowanym gorsze dni występują w miażdżącej przewadze), instynktownie schodzisz mu z drogi i kulisz się po kątach, albo... celowo prowokujesz jego wybuch, żeby "mieć to już z głowy" i móc poluzować majty. 

Jeśli z Ciebie względnie mądra dziołcha, to mniej więcej teraz zaczynasz ostro kapować, że coś tu jest nie elo, i to niekoniecznie z Tobą. Twój instynkt samozachowawczy zaczyna szczęśliwie kontaktować na powrót z mózgownicą. Przyjaciele i bliscy już dawno zauważyli, że zaczęłaś gasnąć, ale oczywiście reagowałaś na to świętym oburzeniem, niczym neofita jakiejś sekty. Bo to, w czym tkwisz, działa właśnie na zasadzie prania mózgu - bombardowanie miłością, a potem zaoranie Twojej autonomii. Dwuosobowa sekta. 

Pora brać tyłek w troki.

***

C.d.n. :)

Copyright © 2016 teo.nana.kat , Blogger