Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Johanna Herrstedt. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Johanna Herrstedt. Pokaż wszystkie posty

16:21

Raz lepi, raz gorzy.

Zawsze zbiera mnie na spontaniczny womit, ilekroć np. podczas scrollowania tumblra tudzież innego tasiemca z foto landrynami dla zmysłu wzroku natrafiam na jakiś nienawistny kleks z d..., za przeproszeniem. :/ Przeto na fejsie zlądowało tytułem niewinnego inspo foto Johanny Herrstedt, szwedzkiej blogerki o oryginalnym i niewątpliwym powabie, zręcznie podrasowanym makijażem, dobrymi fotami i ich postprodukcją. I co? A co ma być... HEEEJTYYY LECOOOM!!! A ŻÓŁĆ SIĘ LEJE HEKTOLITRAMI :D Że beee i fuuu i sztuczna, wogle bezczelna bo ośmiela się zdjęcia przerabiać, że ufoludek, że klon, że anoreksję propaguje, że paznokcie za duże a oczy obgryzione, że to, że śmo... DŻIIIZAS... O,o... Nie no, duch zawiści i jadowitego zaplucia wśród młodzieży, widzę, nie ginie, a wręcz miewa się super. :/ Kuźwa... serio, nie mieści mi się we łbie, jakim trzeba być małym, sfrustrowanym, smutnym i nieszczęśliwym człowiekiem bez własnego życia za kompem, żeby fajdać takie komenty i psuć innym krew...

...a już totalnie nie czaję, jak można zakładać specjalnie blogasska, by z zapałem godnym lepszej sprawy kultywować, podsycać takie klimaty i żerować na podobnych sobie przykrych ludzikach, o nikczemnych ciągotach do brandzlowania własnego ego cudzym kosztem... O ironio, cel owego blożka niby "szczytny", bo wyłapywanie nieumiejętnych/rażących manipulacji wyglądem w procesie postprodukcji. Autorka schlebia sobie mianowicie, że zna się na obróbce graficznej i jedynie staje w obronie niewinnych nastoletnich duszyczek, podatnych na perswazję sfałszowanego piękna. Ach, och, jakże szlachetnie, prawda? Szkoda tylko, że praktyka ostro rozjeżdża się z teorią, bo poza analizami porównawczymi materiału ze zdjęć, posty ociekają agresywną personalną krytyką, ubliżającymi domysłami na temat czyjegoś charakteru, moralności, życia prywatnego i rodzinnego, intelektu - bazując wyłącznie na wizerunku wirtualnym, tweetach oraz plotkach. No... kamaaan, litości :/ Jestem potwornie przeczulona na takie wycieczki osobiste na podstawie mizernych poszlak, na wieszczenie "prawd" niczym naćpana Kasandra wróżąca z ptasich flaków, na chorobliwe, graniczące z perwersją interesowanie się cudzym życiem (z naciskiem, oczywiście, na "pikantne" szczegóły) zamiast swoim własnym, na obłudne stawianie siebie w roli strażnika przyzwoitości upoważnionego do zaglądania innym ludziom w majtki. Obrzydliwstwo! I to pełne zacietrzewionej wyższości wytykanie komuś kompleksów, słabości i problemów psychicznych... hmm, szczerze mówiąc, wolę, jak ktoś leczy swoje kompleksy poprzez podciąganie brwi czy wyszczuplanie ud w fotoszopie, niż poprzez tak niewybredną i prostacką napierdalankę wymierzoną w innych, w dodatku przemyconą pod płaszczykiem świętojebliwej inkwizycji do spraw cudzej poprawionej graficznie wargi. Bleh...No przepraszam, ale jestem tym zjawiskiem srodze zniesmaczona!

Co do profesjonalizmu w zakresie analizy fot, też mam wątpliwości. Sztuczne rzęsy, makijaż, odpowiednie konturowanie, rodzaj ŚWIATŁA, kąt, perspektywa, użyty sprzęt, OBIEKTYW - te wszystkie czynniki mają olbrzymie znaczenie, jeżeli chodzi o efekt końcowy foty. Filtry i poprawki dokonywane w programach do tego celu przeznaczonych, rzecz jasna, też, ale jeśli dla kogoś sam fakt ich stosowania stanowi etyczną zagwozdkę to cóż... Polecam się obudzić tudzież wychynąć z konserwy światopoglądowej, mamy XXI wiek i o wiele większe możliwości wpływania na proces postprodukcji niż kiedykolwiek, cóż w tym złego? Owszem, doceniam także urok surowizny i prostoty, ale to tylko jedna z możliwych dróg, nie każdy musi nią podążać. Nie wszyscy muszą być szczupli i długowłosi, bo JA mam taki gust i takie widzimisię. Przykładowo. Ludzie mają prawo mieć absolutnie wywalone na swój wygląd, albo przeciwnie - dopieszczać każdą rzęsę i paznokieć, jeśli taka ich wola. Nic komu do domu, jak chałupa nie jego. Amen.

* Aha, jest jeszcze 'specjalistyczne' forum, na którym zbieranina przychlastów prężnie uczestniczy w wieszaniu psów m.in. na Johannie H., której osobny wątek ma kilkaset stron... Czy to nie jest z lekka, erm, poje*ane..? W kółko jedne i te same osoby gorliwie smażą kilometrowe posty o tym, jaka Jo jest 'self-obsessed' i głupia i pusta... ale tak szczerze - co jest bardziej żałosne (a zarazem PRZERAŻAJĄCE), posiadanie obsesji na swoim własnym punkcie (np. perfekcjonizm odnośnie własnego wyglądu), czy obsesyjne śledzenie każdego ruchu "znienawidzonej" celebrytki internetowej, analizowanie każdego jej zdjęcia i słowa, bycie na bieżąco nawet z tym, kiedy farbowała sobie odrosty... no błagam... O_o To już dla mnie zakrawa na jakiś cyber-stalking :/ Nie chcę być też złośliwa, ale patrząc po fizjonomiach z awatarków... cóż, pewne wnioski narzucają się same, sorry. Jednak nie tędy droga, chłopcy o nadwerężonych nadgarstkach i dziewczynki pokroju April Tuna. Rugając Johannę i jej podobne internetowe ikony tumblra itp., nie przybędzie wam powodzenia, wdzięku, centymentrów w gaciach, szczęścia i spełnienia. Doraźny strzał nędznej Schadenfreude serio wart jest takiego zachodu..? :/ Serio ludzie, wyjdźcie czasem na jakiś spacer albo spotkać się z przyjaciółmi. Oh wait, trza takowych wprzódy mieć, a wirtualne kółeczko wzajemnej adoracji to trochę marny ekwiwalent...:P

Pfff... okej, to tyle na dziś. Pisałam ja, nabuzowan Toyad, in the heat of the moment ;) 
Copyright © 2016 teo.nana.kat , Blogger