Pokazywanie postów oznaczonych etykietą włosy. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą włosy. Pokaż wszystkie posty

13:28

Wyglądowe wtopy młodocianego Toyada.

Hejka.

Niedawno przeglądałam stare, staaare foty, swoich wizualnych "faz" z ostatnich 10-15 lat. Dobrze tak z dystansu ocenić swoje wzloty i upadki zewnątrzpowłokowe. Dzisiaj podzielę się z Wami moimi najgorszymi strzałami w kopyto w zakresie własnego wyglądu. Jedziem.

1.) Przekombinowane, "modne" fryzury.

Jak patrzę na te swoje dawne wycudowane asymetrie, wygryzione grzywki, nastroszone strzępiate pióra, cieniowanki i podgolenia, to mnie na womit zbiera... :D

CO JA SE MYŚLAŁAM, SERIO. :/

Morał: Chwilowe trendy robią nam krzywdę i dodatkowo kompromitują po latach, klasyka - nigdy. W okresach, kiedy miałam nieskomplikowaną, klasyczną fryzurę, wyglądałam stanowczo najkorzystniej.W pierwszym dowodzie osobistym mam fotkę w koszuli i z taflą naturalnych włosów. Wygląda totalnie ponadczasowo, jakbym strzeliła ją wczoraj.

2.) Chałupnicze koloryzacje.

Litania fakapów:

- wypłowiałe "seksi" rudzizny
- czerwoności a'la ciocia Jadzia
- fojolety, bo przecież jestem taka krejzi
- cieplutko-sraczkowate brązy z rdzawym podtonem, a do tego chłodny naturalny odrościk
- przytłaczający, postarzający, jednolity ciemny brąz z pogranicza czerni (w zestawieniu z typowo słowiańskim umiarkowanym kontrastem w oprawie oczu, brawo)
- eksperymentalne cętko-ciapy, które miały być refleksami, ale nie pykło, wyszedł szylkret
- okropny kurczakoblond, dopóki nie posiadłam wiedzy z zakresu uzyskiwania szlachetnych, chłodnych, perłowych blondzików

Morał: Oszczędzanie na profesjonalnych usługach zazwyczaj nie jest tego warte (wyjątkiem był mój skandynawski blondzik, za którym tęsknię, ale nie chcę dobijać cebulek). Najbardziej się sprawdza wszystko, co oscyluje wokół natury, ewentualnie subtelne "baby lights" lub profesjonalne blondy. Obecnie delektuję się naturką na czerepie i korzystam na maksa z faktu braku siwych włosów.

3.) Przeskubane brwi.

Dżizas. Mało jest rzeczy, które TAK szpecą twarz, jak spiergolone brewy! Teraz raz na pół roku wyrwę sobie jakiegoś zbłąkanego kłaka i to jest wszystko. Z obskubanymi nitkami (tzw. spermbrows) wyglądałam jak bizantyjska Mater Dolorosa... Brrr.

Morał: Jak coś jest dobre, to nie ruszać, a jak nie jest dobre, to iść do speca.

4.) Topornie podkreślone brwi.

Przeskubańce to jedno, ale z drugiego krańca spektrum straszą nas SCOUSE BROWS. Oooch... Jeśli nie mamy z natury super gęstych, ciemnych, puszystych brwi, to ta ich grubsza część powinna być zarysowana bardzo delikatnie, w przeciwnym razie uzyskamy efekt flamastra, takie jakby kanciaste "młotki"...

Kiedy WRESZCIE ogarnęłam, że te "zaczątki" brwi u nasady nosa powinny być puchate i o wiele subtelniejsze niż "ogon", to był kamień milowy w wyglądzie i harmonii całej mojej fizys. Bez kitu. Lifechanging.

Swoją drogą zabawne - do dziś obserwuję samozwańcze instagramowe "mejkap artist", które walą klientkom takie siermieżne brwiska, żyjące własnym życiem.

Morał: NIE RYSUJEMY JEDNOLITYCH MŁOTKÓW U NASADY NOSA.W naszej szerokości geograficznej, jeśli nie jesteś brunetką o głębokim kontraście, lepiej jest też wystrzegać się zbyt ciemnych lub zrudziałych brązów, odcień TAUPE wygląda 100 razy korzystniej.

5.) Agresywne, przytłaczające kolory i kontrastowe wzory.

Miewałam fazy na kolory i wzory, które nijak nie współgrają z moim typem urody - neonowe fuksje, turkusy, szafiry, fojolety, limonki itp. Albo faza na mhroczną stylówkę - mocne kontrasty, czerń z czerwienią, no masakra...

Morał: Analiza kolorystyczna to spoko rzecz. A jak nie masz hajsu, to trzym się neutrali i nie rób sobie krzywdy. Ulubione kolory możesz wybierać do dodatków, ale blisko japy musi być korzystny/neutralny odcień.

6.) Wiwat poliestrowe gluty i cygańskie biżuty!

Kiedyś chciałam dużo, tanio i oczojebnie, a teraz - wolę umiarkowaną ilość, dojebanych jakościowo, niekrzykliwych ajtemsów :)

Morał: Jakość nie jest "głośna", ale przemawia dobitniej, niż pstrokate piórka z dzwoneczkami w doopie. Wolę inwestować w zacną 'capsule wardrobe' i okrasić ją strategicznymi insygniami typu buty, torebka czy skromna a szlachetna biżuteria (żadne tam obłażące badziewie z H&M czy innej Bershki).

7.) Fikuśne wzoreczki na pazurkach, oooł jeeea.

Punkt kontrowersyjny nieco... :P To chyba "faza" wielu kobiet, które zachłysnęły się możliwościami hybrydowego manikiura... ;) Byle nadziubdziać słitaśnych duperszwanców, najlepiej każdy pazur inny ^^ Nadal podobają mi się abstrakcyjne, minimalistyczne zdobienia w typie "Korean Minimal Nail Art", ale do tego musi być odpowiedni anturaż. Najlepiej minimalistyczny, monochromatyczny i surowy.

Morał: Wiadomix, że wszystko jest kwestią gustu. Ja doskonale rozumiem, że pazurowe zdobienia wymagają manualnego kunsztu i w ogóle, ale... to nijak ni zmienia faktu, że nienachalnej klasyce w perfekcyjnym wykonie o wiele bliżej do "hajendowego" efektu. Coraz mniej mi po drodze z "uroczym kiczykiem", choćby nie wiem, jak pracochłonny i pomysłowy był. Nope.

***

A teraz dla odmiany coś, czego cieszę się, że uniknęłam. Dłuuuga i ostra faza na tatuaż przeszła mi jak ręką odjął, kiedy parę lat temu spędziłam pewien słoneczny czerwcowy tydzień w Berlinie... Ze świecą było szukać osoby niewytatuowanej, niezależnie od wieku. Niektóre taty serio intrygujące, misterne i piękne (100% szacun i podziw), ale przygniatająca większość - "blah" albo "meh". I tak, wiem - być może rozciapany motylek na ramieniu jest głęboką metaforą jakiegoś ważkiego wydarzenia. Whatever. Ja widzę, co widzę - rozciapanego motylka...

Podsumowując - wiela, wiela lat, prób i błędów, zajęło mi dojście do wniosku, że pewne rzeczy mi po prostu nie służą, a im bardziej mam sama ze sobą poukładaną relację, tym jakoś... mniejsza ochota na cokolwiek, co rozpaczliwie wrzeszczy o atencję :) Nie zrozumcie mnie źle - to nie jest apoteoza bycia wtopionym w tło pospuchem, wręcz przeciwnie - dopóki wszystko dookoła wrzeszczy o uwagę i społeczeństwo kojarzy "bogactwo" raczej z ilością niż jakością, bycie modnym z chwilowymi trendami z sieciówkowych wystawek... dopóty stonowany, ponadczasowy look będzie się pozytywnie wyróżniał.

Takie tam moje luźne refleksje. MOJE. Kurczę, żyjemy w takich dziwnych czasach, że człowiek instynktownie się już asekuruje wyrażając jakąkolwiek własną opinię, bo zaraz zrobi się z byle czego wielki ferment w komciach...

Np. moja ulubiona Alyona ma bardzo ciekawe spostrzeżenia w temacie wyglądania z klasą oraz o lansowanym obecnie 'pornstar vibe'. Oczywiście, jak komuś leży taka stylówka, to super - ale to kwestia dopasowania jej do naszego lajfstajla i tego, jaki komunikat chcemy przekazywać. Bo pitu pitu, że nasz wygląd nie przekazuje absolutnie żadnego komunikatu, jest mocno oderwane od rzeczywistości. Spróbuj pójść na spotkanie biznesowe w poplamionym dresie - powodzenia. Osobiście nie wyobrażam sobie też, żeby taka Meghan czy Kate wyskoczyły w kabaretkach do neonowej mini i butów na platformie. Jak najbardziej można mieć wywalone na konwenanse i manifestować to strojem, ale nadal jest to rodzaj komunikatu, prawda? :)

Uważam, że mało jest w internetach tak przenikliwych, wrażliwych, ciepłych, empatycznych i taktownych osób, jak Aly. Ale gdzie tam - pikiety zbulwersowanych nie mogło zabraknąć! A wystarczy rzut gałką na awatarki i hmm... triggered much? :D Oto rzeczony filmik:

https://www.youtube.com/watch?v=LpkN6nUe0zU

I fajne jest to, że "pożyczanie"/ przemycanie wyizolowanych elementów może wręcz służyć naszej estetyce, ale 'total look' kojarzy się już jednoznacznie. Co ciekawe, w komentarzach przewinęła się wyluzowana kobitka, która potraktowała filmik jako cenne sugestie odnośnie wykreowania "przeseksualizowanego" wizerunku, ponieważ akurat na takim jej zależy :) No i spoko. Można mieć jaja i dystans? Można.

P.S. Wiem, że pewnie chceta obczaić te foty, lol... Może jakieś zeskanuję i wrzucę, jak będę w domu rodzinnym :D

12:11

Podsum październikowej akcji ratującej kłaki.

Podsum październikowej akcji ratującej kłaki.
Mały podsum pierwszego etapu mojej zmasowanej akcji prowłosowej. Plus garść rozkminów.
Poniżej wszystko, co stosowałam/stosuję od października.
Regularnie:
- skrzypokrzywa

- drożdże
- olejek rycynowy na godzinkę lub dwie przed myciem
- lepszość szampony (Sylveco z betuliną, Hipp dla dzieci, Vichy Dercos, Uzdrowiskowy Dr Duda) 
- dropsy z palmą sabałową i cynkiem (wdrożone dopiero w połowie miesiąca, ale nie wiem, czy nie lepiej będzie je stosować z olejkiem bezpośrednio na skalp)
- picie Turmeric Latte, czyli napoju z kurkumą, imbirem, cynamonem i odrobiną pieprzu na bazie ‘mleka’ roślinnego
Ponadto:
- suchy szampon poszedł w odstawkę totalnie

- peeling skalpu raz na tydzień (kawa/cukier)

- nie ściąganie kłaków w ciasny kitek (ehh, a tak lubię chaotyczne koczki na czubie) – zauważyłam, że bolą mnie później wieczorem cwible włosowe :/
Z doskoku:
- jakieś wcierczyny, np. Jantar, Rzepa, ampuły Placenta, ziołowe serum na porost Agafii, kozieradka
- żel aloesowy Holika Holika – pięknie koi skalpik po peelingu, nie nasila przetłuszczania
- napar z wierzbownicy drobnokwiatowej
Uwagi:
- po odstawieniu suchego szamponu skalp mi ześwirował na ok. tydzień – po paru godzinach od umycia miałam już mega przyklap przez nasiloną produkcję smalcu, szlag mnie trafiał, ale wytrzymałam i sytuacja się unormowała 
- skalp jest teraz jasny i czysty, bez oznak łupieżu i podrażnień :)
- łojotok zelżał, mogę spokojnie umyć włosy popołudniu, iść spać i rano wstać z czystymi i puszystymi kłakami – zaczynają się lekko naleśnikować dopiero pod wieczór po szczotkowaniu gęstym dzikiem, ale wcześniej bez wspomagania skrobią ryżową czy Batistem to było nie do pomyślenia – rano już miałam kluchy u nasady…
- wysyp bejbiherów – już po dwóch tygodniach namiętnego żłopania naparu z suszu skrzypokrzywy oraz kuracji drożdżowej w okolicach przedziałka oraz na calutkiej powierzchni głowy zaroiło się od wesołych antenek! Jestem 100% przekonana, że to dzięki skrzypokrzywie i/lub drożdżom oraz ewentualnie odstawieniu suchego szamponu, bo wtedy nic innego jeszcze nie stosowałam, a startowałam z przewlekle ZEROWĄ ilością jakichkolwiek bejbików :/
- ilość wypadających kłaków – zależnie od dnia, ostatnio ok.15-60 sztuk, zazwyczaj przy okazji olejowania-mycia-suszenia-czesania, nie ma jakiegoś dramatu chyba… mam wrażenie, że jeszcze parę miesięcy temu było znacznie gorzej
* będąc ostatnio u rodziców w domu, umyłam kłaki jak zwykle nad wanną i po raz pierwszy moja mama nie darła się na mnie żebym odetkała odpływ :D więc coś jest na rzeczy z tym mniejszym wypadaniem :) Jak farbowałam na wiedźmiński blond, co mycie wyciągałam garść kudłów z odpływu... Dziwne, ale wtedy bardziej skupiałam się na jakości samych włosów, niż na ich ilości… :/
- mam wrażenie, że mój przedziałek zaczyna się już baaardzo delikatnie zagęszczać – oczywiście jeszcze dobrych parę miesięcy upłynie, zanim różnica będzie naprawdę zauważalna, bo bejbiczki są na razie delikatne i króciutkie, ale jednak cieszę się, że w ogóle są i wkrótce zasilą szeregi fryzury 
- odnotowałam, że NIGDY nie wypadają mi włosy inne, niż te najdłuższe, zupełnie dorosłe łodygi – a przy androgenówce ponoć bejbiki lecą tak samo chętnie jak „stare” kłaki – nie wiem, czy to ma znaczenie...? ale jestem pewna, że moje bejbiszony mocno trzymią się łba i bynajmniej nie są „rachityczne”, ani nie są żadnymi włosami meszkowymi…
- niecałe dwa miechy temu miałam problem z nerkami, zlądawałam w szpitalu i przelano przeze mnie multum chemikaliów i antybiotyków w kroplówkach – przypuszczam, że to też dołożyło swoje trzy grosze do przerzedzeń, bo widziałam kiedyś po włosach mojej córki, jak antybiotyk rujnuje włosy :/
- oczywiście planuję wybrać się do trychologa i zamierzam wykonać wszystkie niezbędne badania, ale to już na spokojnie – nawet, jeśli wyjdzie mi AGA (łysienie androgenowe), to cóż, będę dzielnie walczyć, ale na razie cieszę się, że włosy tak pozytywnie zareagowały na podjęte przeze mnie domowe sposoby reanimacji
- dostałam istnej świrówki włosowej, mam obsesję zaglądania babom w przedziałki jadąc zbiorkomem… :/ Co zaobserwowałam? Że nawet młode śliczne dziewczęta <20 miewają dość szerokie przedziałki, a włosy o dziwo całkiem ładne, albo – przedziałek jak niteczka, a włosy na długościach lichutkie… ciekawa sprawa! 
- śledząc blogi, filmiki i fora o łysieniu androgenowym, stwierdzam, że z moim przedziałkiem nie jest tak najgorzej – po prostu jest trochę poszerzony, ale jednak nie mam jeszcze ewidentnych prześwitów ani „gniazda” na szczycie głowy… przedziałek wygląda gorzej dopiero w mojej ostrej lampie typu ring albo w łazience, gdzie światło wali mi wprost na glacę… tak czy siak, może to być pierwsze stadium AGA, albo telogenu hormonozależnego, więc nie ma co się jarać, diagnostyka musi zostać przeprowadzona enyłej.
- szkoda, że człowiek kilkanaście lat temu nie miał tego rozumu co teraz…  w życiu nie zdecydowałabym się na tabletki antykoncepcyjne, no ale cóż… na szczęście nie zażywałam ich jakoś długo… najbardziej przerażające jest to, że kiedy powiesz, że zażywasz tabsy z palmą sabałową które są sprzedawane jako supel na prostatę to oooeeeesuuuuu - laaarmmoooo, że ci wąsy urosną, ale te same laseczki bez mrugnięcia oczkiem łykają ciężkie hormonidła jak dropsy i wcierają loxon 5% bez potwierdzonej diagnozy AGA, ot, „dla wzmocnienia włosków” -  SERIO… swoją drogą, przeraża mnie też, z jaką lekkością lekarze przepisują Alpicorty i ciężką artylerię, nawet nie rzuciwszy gałką na skalp pacjenta
- mam ograniczone zaufanie do lekarzy, uważam, że wielu z nich minęło się z powołaniem i wybrało niewłaściwy zawód – i moja postawa niestety jest mocno ugruntowana we własnym doświadczeniu :/ Oczywiście mam świadomość chwalebnych wyjątków! Kiedy byłam w szpitalu z nerkami, byłam przerażona ignorancją, brakiem empatii, znieczulicą i niekompetencją personelu. Ale to nic – nie oczekuję cackania się ze mną i czułego głaskania po główce, oczekuję PROFESJONALIZMU. Dopiero jedna jedyna pani ginekolog przeprowadziła wnikliwy wywiad i pokojarzyła fakty, odsyłając mnie PONOWNIE do urologa, który wcześniej „nic nie stwierdził”, a tymczasem zakażenie nerki szalało w najlepsze… sorry za dygresję, w skrócie – nie chapajmy w bezbrzeżnym zaufaniu każdego gunwa od specjalisty, chyba, że danemu specjaliście ufiemy na 100%, ale odrobina zdrowej wnikliwości jeszcze nikogo nie zabiła :)
- osobiście nie mam zamiaru sięgać po hormony, chyba, że będzie to absolutnie konieczne…  ale – to powinna być ostateczność… w sensie: nie, że idziemy do pierwszego lepszego ginekologa i mówimy, słuchaj pan sypią mi się ostatnio kłaki i przetłuszcza japa, dej pan antykoncepty, a gin – ok spoko. Czaicie.
- niestety siedzę trochę „w branży” i mam ponurą świadomość, że niektóre schorzenia opłaca się leczyć, a niekoniecznie wyleczyć… dlatego inteligentni, dociekliwi ludzie osobiście dotknięci daną chorobą czy problemem, często są o wiele wartościowszym źródłem wiedzy niż jakiś obojętny dochtore z łapanki… Bardzo inspiruje mnie tutaj np. Julia Caban i jej niezłomna postawa poszukiwania przyczyn i remediów <3
- czasami coś takiego, jak właśnie przerzedzające się włosy, dają nam mega kopa do wprowadzenia pozytywnych zmian w sposobie życia, odżywianiu, zmuszają do przyjrzenia się źródłom stresu itd. Często najcenniejsze lekcje w życiu nie są zbyt przyjemne, ale niezbędne, żeby się opamiętać i ogarnąć.
- zanim ktoś mnie tu zruga – tak, mam świadomość, że łysienie androgenowe to poważna sprawa i trzeba je LECZYĆ ciężką medyczną artylerią – pełna zgoda, ale jednak funkcjonujemy jako skomplikowana całość i warto uzupełniać standardowe leczenie dbałością o równowagę we wszystkich elementach układanki
Plany:
- kolejna wizyta u kolejnego endokrynologa, niech rzuci gałką na moje lekko podwyższone TSH i rozstrzygnie, czy coś z tym robimy, czy dalej obserwować... (zalecenie dwóch poprzednich - ale gdzieś czytałam, że wdrożenie leczenia subklinicznej niedoczynności odpowiednio wcześnie jest korzytniejsze niż czekanie na rozhulanie się choroby)
- kontynuowanie tego, co działa, czyli ziółek, drożdży, olejowania
- wprowadzenie indyjskich olejów do pielęgnacji – sesa, khadi, bhringhraj (nie mogę się zdecydować od którego zacząć)
- zmuszenie się do regularnego picia wierzbownicy i wcierania kozieradki :)
- kontynuowanie picia kurkumy z piperyną oraz imbiru!!! super się po nich czuję
- powrót do częstego użytkowania wyciskarki wolnoobrotowej do soków! <3
- higiena fizyczna i psychiczna (truizm, no ale…)
- rozważam porzucenie kawy :( lub chociaż ograniczenie się do jednej dziennie…
- diagnostyka laboratoryjna + trycholog ?
- kolagen, astaksantyna hawajska
- chlorella & spirulina, może jakieś inne ciekawe suple wpadną
- nie zaszkodzi odrobaczanko ziołowe i odgrzybianko :D po cholerę pasożyty i candida mają mnie okradać z tych wartościowych substancji, które teraz futruję na potęgę! 

Jak ktoś coś w temacie łysienia, to proszę komciać <3
 :)





Kłaczyska stan wyjściowy - w "kłębie" jest ich niby całkiem sporo... Tutaj widać, że końcówki wycieniowanych pasm z góry błagają o okład z nożyczek... :/ za parę tygodni mam wizytę u p. Klaudii Daniels, poproszę żeby je odświeżyła (w czerwcu podcinany był wyłącznie dół metodą thermocut). Chcę zejść z cieniowania i zapuszczam grzywkę, choć... wiem, że grzywka elegancko rozwiązuje problem szerokiego przedziałka :P Dlatego od grzywki nie odżegnuję się całkowicie, od cieniowania - tak, bo z równym dywanem na grzbiecie łacniej kontrolować stan i objętość włosów.

14:26

Miszyn bujny kłak!

Miszyn bujny kłak!
 *
Hejka.

Mam obecnie turbo fazę na włosy - uświadomiłam sobie, jak niesamowicie zmarniały w porównaniu do bujnego gąszczu sypkich, niskoporowatych batów z młodości... :(

Obstawiam następujące przyczyny:

- przewlekły stres psychiczny i fizyczny - kilka lat permamentnego haju kortyzolowego spowodowanego tkwieniem w toksycznym związku zrobiło swoje - wymienię "tylko" rozwaloną gospodarkę hormonalną (na szczęście tarczyca wróciła do prawidłowego funkcjonowania bez żadnych leków), bezsenność i nerwicę (spacyfikowana tak w 70%)

- rozjaśnianie włosów od nasady na wiedźmiński blond, który owszem był piękny, ale cebulki skutecznie dojechał (kłaki po farbowaniu wyłaziły garściami)

- być może łysienie androgenowe, bo tatko i dziadzia dość wcześnie postradali włosy na tym tle, ale w sumie nie jestem pewna, planuję odwiedzić trychologa i rozstrzygnąć czy to możebne

- błędy pielęgnacyjne - za dużo suchego szamponu, skalp przywalony martwym naskórkiem, przetłuszczanie się skalpu :<

Ogólnie sytuacja wygląda następująco - obwód kucyka mierzony na mega ścisk to 7 cm, może nie jest tragicznie i nie przejmowałabym się tym, gdybym od zawsze miała liche kłaki, a tak nie jest - za dziecka miałam długaśne grubaśne warkocze, struktura włosów zmieniła się na przestrzeni lat - ścieniały, zaczęły się dziwnie kręcić i puszyć, ale najbardziej mnie martwią prześwity na czubku i przedziałek, który rozjechał się niczym mojżeszowe Morze Czerwone :/

Wzięłam się ostro za dogłębny research i wertowanie artykułów, blogasków i forów. Plan przywrócenia choć części włosowej świetności zaczęłam od:

- rozwodu z drogeryjnym suchym szamponem, może sporadycznie będę używać skrobii ryżowej

- żłopania 1-2x dziennie skrzypokrzywy gotowanej z ekobio zielska

- żłopania drożdży, bo żadne dropsy typu b complex nie uzupełniają mi tak pięknie witaminów z grupy B

- śnia w postaci owsianki na "mleku" roślinnym bez cukru, z dodatkiem świeżo zmielonego lnu i maki

- wcierania w skalp olejku rycynowego na 1-2 h przed myciem, nie dłużej, żeby nie "podduszać" mieszków

- codziennego energicznego szczotkowania "dzikiem" skalpu, aż do zaróżowienia, łbem w dół

- przerzucenia się na mycie szamponem Vichy Dercos na zmianę z jakimś delikatnym myjadłem typu BDFM

- jak sobie przypomnę to leci wciereczka typu Jantar albo Rzepa

- na razie żadnych supli poza wit. D i K2, skończyłam dwa opakowania Vitapilu i szczerze, szału nie ma... wolę ziółka i drożdże

Na efekty będę cierpliwie czekać, pewnie 3-6-9-12 miesięcy. Ale już teraz po paru tygodniach zauważyłam, że zamiast przygnębiającego kłębka sierści przy myciu i kolejnego przy suszeniu wypada mi max. 20 włosów, a raz znalazłam tylko 4! Nie wiem, "czyja" to zasługa, ale podejrzewam skrzyporzywę i drożdże, a także olejek rycynowy przed myciem. Szampon Vichy raczej nie zdziałałby magii po paru użyciach...

To sprawia, że jestem dość dobrej myśli :)

Odnośnie kondycji włosów na długościach w sumie nie mam zastrzeżeń - w czerwcu podcinane były metodą Thermocut i DO DZISIAJ(!!!) nie mam ani jednej rozdwojonej końcówki... Przyznaję, że najpierw skwitowałam ten "wynalazek" wgardliwym uśmieszkiem, ale jestem w szoku, bo zazwyczaj końcówki były moją zmorą - były szorstkie i strzępiły się już dwa tygodnie po podcięciu, a teraz nic, zero, gładziutkie i lśniące.
Jakby coś, to polecam w Krakowie p. Klaudię Daniels z Avant Apres - pierwsza fryzjerka, która na info że zapuszczam, obcięła mi MNIEJ niż chciałam - pozwoliłam na 2-3 cm, Klaudia ciachnęła 0,5-1 cm i to absolutnie wystarczyło, żeby włosy prezentowały się zdrowo i ładnie (myślałam, że są zniszczone tak ok. 7 cm od dołu, a okazało się, że wcale nie było potrzeby aż tyle z długości rypać). Więc Thermocut to teraz moje objawienie i nie mam już zamiaru podcinać włosów inaczej, niż gorącymi nożyczkami. Dzięki temu porządnie przybyło mi włosów na długości <3

Jeśli nie macie cebulionów na fancy Thermocut, możecie przygrażynić i spróbować samodzielnie pokombinować z ogrzaniem nożyczek (ostrych, fryzjerskich) np. gorącym podmuchem suszarki (wrzątek może stępić ostrza) i przyciąć kłaki na mokro. Polecam rękami i nogami, zresztą dla niedowiarków - możecie zgooglać blogaski z fociami końcówek w powiększeniu po takim czystym cięciu - są idealnie gładkie i wyglądają jak makaron spaghetti. Miodzio.

Postaram się dorzucić tutaj foty poglądowe moich kłaków, będzie dowód naoczny, jak się sprawy mają.

Tymczasem pozdro!




* Photo by Mohamed Nohassi on Unsplash

22:18

I oby poszło we włosy. Ejmen.

I oby poszło we włosy. Ejmen.
Miało być o sierści.

No to bedzie. Nic odkrywczego, po prostu - co u mnie podziałało.

Zacznę od czegoś, co można nazwać kłaczanym życiorysem... W zakresie mego włosowego uposażenia genetycznego - szału może ni ma, ale lipy tyż ni ma. Wot, włosy jak włosy. Najładniej wyglądały w podstawówce - zdrowe, lśniące, sypkie. Nie było w zasadzie konieczności myć je częściej niż 2x w tygodniu. Warkocz uharatany "po komunii", posiadał wcale zacną długość i obwód, i posiadam go do dziś (czeka sobie grzecznie na wszelki wypadek, gdyby strzeliło mi jednak do łba udredzić hery i znalazłabym się w potrzebie przedłużenia ich; cudze kłaki to jednak trochę fujka, no i droższa impreza).

A potem przyszedł "głupi wiek" i zaczęło się farbowanie, strzępienie, cudowanie. Mój łeb przerobił rudości, blondości, brązości i czarniości, zieleniości, różowiości, pasemczaki, ombrzaki, no i wszystko to wincyj niż po razie. Przechodzenie od kasztanu przez ciemną czekoladę do platyny w 1,5 miesiąca również zaliczyłam... W ciąży będąc zeszłam do naturalek, nie postradałam ani jednego włosa przez te 9 miesięcy i dorobiłam się mega zajebiaszczej szopy (najlepsza przyjaciółka mnie nie rozpoznała na ulicy spod tej grzywy), a po porodzie nawet jakoś nie gnałam strzyc się panicznie na pieczarę, bo włosy owszem leciały, ale nie jakoś tragicznie... Zresztą - wtedy już zetknęłam się z blogasami włosomaniaczymi i jęłam eksperymontować z jakąś tam sensowniejszą pielęgnacją. Był jeszcze w międzyczasie incydent z platynowym blondem, który okazał się śliczny wyłącznie na zdjęciach, a po kilku miesiącach kłaki dosłownie zgumowaciały (mimo intensywnej terapii!) i trza było hery mocno skrócić. Ja jakoś nie potrafię paradować ze spalonym sianem, dostaję nerwicy, kiedy nie mogę swobodnie przeczesać włosów palcami bo się "haczą". Na samą myśl mam ciary na grzbiecie, brr. Wtedy zmądrzałam. Ale do tego wszystkiego przyplątały się problemy z tarczycą, które również bujnej fryzurze nie sprzyjają... 

Tyle tytułem nakreślenia tła. Trzymam się naturalek od jakichś 2,5 roków, perłowy blond przytłumiony jasnym brązem wypłukał się tak "w sam raz" i sprawiał wrażenie całkiem udanego ombre. Cięcie na dłuższego boba dało mi stuprocentowe naturalesy, ale przy okazji ciapania na Qmpeli "flambojaża" na wakacjach ciapnęłam też sobie po końcach i znowu mam lekkie ombre. Wiosną planuję subtelne jasne refleksy - daleko od skóry głowy i tylko na wybranych pasmach, więc raczej nie mam obaw o kondycję fryzury. Obecny bob/lob też mi się bardzo podoba, ale jednak idę znów ostro w zapuszczanie, albowiem jestem typem osoby preferującej opcję fryzury 'wash'n'go' :)

W nowej pracy poznałam dziołchę, która ma totalnego świra na punkcie włosów i co jak co - zna się na temacie. Sama kilka lat temu zajechała sobie hery do spodu zabiegami fryzjerskimi i z rozpaczą skonstatowała, że zostały jej trzy spalone strzępy na krzyż. Obecnie posiada przepiękne, gęste i błyszczące naturalki do łokci :) Nie ukrywam, że zainspirowało mnie to do wzmożonych wysiłków celem restytuowania świetności okrywy włosowej kaczanowej.

W październiku nie było praktycznie więcej niż trzech dzionów cięgiem, żebym nie chorowała. Przeziębienie za przeziębieniem i w końcu wyjątkowo szkaradne zapalenie zatok. Oczywiście - antybiotyk. Czułam się fatalnie i morale zjechało mi wprost na dywan... Kminiłam, jak by tu se przykręcić śrubkę w zdezelowanym systemie odpornościowym i jakoś tak mój wybór padł na kombo Spiru&Chlo, czyli glony. Łykałam sobie to zielone śmierdzące paskudztwo bez większego przekonania, ale za to regularnie. Nie wiem, czy to dlatego, ale - od trzech miesięcy jestem absolutnie zdrowiusieńka, ani kichnięcia, ani nic. No, fajnie, prawdaż :) W międzyczasie zaczęłam też poczyniać prowłosowe zakupy z koleżanką z pracy, m.in. nabyłam wcierkę z EcoLab, która obiecywała wzmożony porost sierści na głowie. No i tak sobie używałam tej wcierki - bez większego namaszczenia, za to regularnie... ;) Nabyłam też szczotkę z dzika Sibel oraz Dessatę, którą uważam za O NIEBO lepszą opcję niż Tangle Teezer. Dzik niesamowicie masuje skalp, ponadto domyka łuski włosa i wyraźnie(!) je wygładza, zapobiega elektryzowaniu. Szczotki Dessata używam zamiennie, nie jest ona takim twardym "drapakiem" jak Tangle Teezer, ma 3 długości ząbków i te ząbki są takie jakby "żelowe" a nie plastikowe. Polecam. Dzika też polecam. Zadbany dzik będzie służył przez długie lata, więc warto.

Polecam też stare dobre Kallosy, nie masz to jak wielki słój zacnej maski za niewiele ponad dzisińć cebulionów polskich. Obecnie używam Blueberry, ale korci mnie Caviar i Multiwitamina. Nie potrzebuję tego godzinami trzymać na włosach, po chwili spłukuję a i tak spełnia swoją rolę. W przeciwieństwie do Alterry, którą trzeba celebrować pół godziny pod ciepłym kompresem - wtedy daje radę. Na noc "olejuję" czasami włosy kremem Isana - jest świetny zarówno jako balsam do ciała, jak i odżywka przed myciem. Z olejów uwielbiam łopianowy, ale uważajcie, bo w tych małych buteleczkach z Green Pharmacy łopian jest w składzie dopiero na drugim miejscu, lepiej sobie zamówić czysty albo popytać w sklepach zielarskich/aptekach. Muszę właśnie go sobie zorganizować, bo już wyciapałam stary. Niepozorny olej, ale robi cuda! A, zapomniałam wspomnieć - moje hery są w typie pajęczynkowatym wysokoporowatym, więc wszystko, co nawilża i wygładza bez obciążania, jest mile widziane :) 

Niedawno podczas czesania włosów w okolicach zakoli odkryłam sterczący na wszystkie strony gęsty podszerstek z bejbików - wnioskując po ich długości, mogą być "owocem" spirulinki i chlorelki, ale też wcierka EcoLab mogła zrobić swoje. I masaże skalpu. Dzikiem. I Dessatą. 

Jak już wspomniałam, lubię fryzurę typu "lob", ale wymaga ona przy moich niesfornie falujących herach codziennego układania, tj. wygładzania włosów na okrągłej szczocie najlepiej podczas suszenia. Z tej racji nabyłam suszarkę Remingtona z regulowaną temperaturą i mocą nawiewu - traktuję sobie teraz włosy chłodniejszym nawiewem, domykając łuski, zamiast je stroszyć. Przy długich włosach falowanie mi nie będzie tak przeszkadzało - przerzucę się na dyfuzor i może nawet spróbuję wzmocnić skręt. Zobaczymy. W każdym razie jestem z zakupu zadowolona, aczkolwiek muszę się przyzwyczaić do manewrowania takim wielkim krówskiem jakim jest ów Remington dla mnie - przesiadłam się nań z turystycznej mikro "wichury" więc rozumieta :P

Bez spłukiwania mgiełka Dr Sante i poćciwy silikonowy Gliss Kur na samiuśkie końcówki. Co do tej mgiełki to jakoś nie mam jednoznacznego zdania - przystępna cena, niezgorszy skład, ładnie pachnie, aleee... no nie wiem, niczego spektakularnego nie zauważyłam po niej, używam często do zwilżania włosów pod maskę przed myciem.

Staram się myć łeb co drugi dzień, ale różnie z tym bywa. Delikatniejsze szampony regularnie, SLSy raz na czas. Ten O'Herbal fajnie pachnie i fajnie się pieni, nienajtańszy może, ale mam wrażenie że ciut wysusza/ściąga skalp. Czasami mus mi też awaryjnie użyć suchego szamponu. Chciałabym wydłużyć przerwy między myciami do ok. trzech dni, ale stopniowo i po dobroci (tutaj też długie włosy idą w sukurs, bo zawsze można je jakoś zmyślnie uczesać, coby zakamuflować lekki przyklap). Wszak nie pierze się swojego ulubionego swetra codziennie... ;)

To mniej więcej tyle. Jako rzekłam, nic specjalnego, ale oby dopisała mi systematyczność, to myślę, że już za roczek będę mieć całkiem zadbany zaczes... :3





19:50

Szczota TT Olmołst Orydżinal.

Szczota TT Olmołst Orydżinal.

Podkusiło mnie, ale nie jest to oryginalny Tangle Teezer. Dałam zań 25 zeta, i dużo i mało... Kolor mi się podoba wielce, ewidentnie pije do Purple Glitter pierwowzoru. Szczota z miejsca podbiła serce mojego faceta oraz dziecięcia... No cóż, moje też. Genialnie masuje łeb. Moje koszmarne, samoistnie się dredujące kłaki wreszcie dają się BEZBOLEŚNIE i bez szarpaniny rozczesać! Wow! Żaden dzik ani insza inszość do tej pory tego nie ogarnęła! :D

Fajnie nabłyszcza (pono domyka łuski?), ale rzekłabym, że zbyt gorliwe szczotkowanie prowadzi do przyklapu i efektu naleśniura u nasady, hmm, ale ja mam zaiste 5 kłaków na krzyż, więc to pewnie dlatego.

Aha, sorry za ten okropny paskudny AZS na łapie... :/ Wyjątkowa wredota, Protopic zaklejony na noc ledwo daje radę...

18:07

Tadaaam!

Tadaaam!
Oto ja z grzywką:




:))
Copyright © 2016 teo.nana.kat , Blogger