16:04

Toyad Jaskóła wiosny nie czyni. Za to odczynia zimę!

Toyad Jaskóła wiosny nie czyni. Za to odczynia zimę!
Jeeesteeem!!! :D



Tęskniliźwa? Jo tys! :D

Jak się domyślacie, absencja toyadzich wypocin w ynternetach miała podłoże w stylu "w wuj się dziao" :) Musiałam się "wylogować do życia", jak to mówią. Jakoś tak kijowo się składało, że jak miałam wenę do snucia pisarskiej przędzy z czeluści...yyy, powiedzmy, mózgu, to akurat nie miałam fizycznej możliwości wyklepania postu, a jak miałam przed nosem klawiaturę, to i wenę diabli brali. Wot, życiówka.

A dzisiaj som toyadzie CZYDZIESTE (słownie 30) urodziny. Absolutnie nie czuję się jak stary smutny babsztyl, szczerze mówiąc, czuję się zajebiaszczo, zwłaszcza jak sobie przypomnę to GUPIE, zakompleksione, zbuntowane stworzenie sprzed dwunastu lat, to doprawdy, nie cofnęłabym się w czasie... :)

***

Chodziło mi od dłuższego czasu po głowie takie tam pierdolomento parenetyczne. O tym, że o ile stosunkowo łatwo jest się uodpornić na psucie krwi przez negatywne działania czy komentarze obcych ludzi, o tyle nabranie "twardej skóry" względem toksycznych bliskich bywa baaardzo trudne. Z reguły chodzi o rodziców, ale nie tylko... Najgorsze jest to, że 'ewakuować się' spod szkodliwego impaktu można dopiero w pewnym momencie, zazwyczaj jako młody dorosły. Zazwyczaj taki młody dorosły wlecze już za sobą w roli wątpliwego posagu skoślawioną samoocenę, zaburzenia emocjonalne, trefne wzorce i inne dziadostwo, co gorsza - najczęściej to wszystko pozostaje nieuświadomione. Lub zaledwie mgliście uświadomione. A potem seryjka, przykładowo, potwornie kiepskich krzywdzących związków i WRESZCIE zaczynia delikwent lub delikwentka wnikliwiej rozkminiać: co jest ze mną nie halo. I bywa, nierzadko niestety, że korzenie "nieradzenia sobie" w dorosłym życiu sięgają dawnego rodzinnego "ciepełka". Najtrudniej i najboleśniej się dociera do tego źródła prawdy, raczej wszystkie dorosłe dzieci gorąco chcą wierzyć, że bliscy "chcieli dla nas dobrze", "starali się jak potrafili najlepiej", "przecież nie było jakiejś patologii", "tylko się martwili" itp. A tu zonk. Abstrahując od pobudek (one też mogą wynikać z matrycy), pewne mechanizmy ćwiczone latami na młodym organizmie i psychice skutecznie ryją beret. 

Nie jestem pojebologiem z glejtami, jeno obserwatorem chałupniczym, więc nie będę się rozwodzić i mądrować ponad to, co wyczytacie, chociażby, u Susan Forward we flagowej dla zagadnienia pozycji pt. "Toksyczni rodzice" - jakiś czas temu po necie hulał pdf za free, nie wiem jak jest teraz. Polecam Waszej uwadze, jeśli czujecie, że "coś może być na rzeczy". 

Ja się chcę tylko naświetlić swoje skromne stanowisko w tej kwestii. Najważniejsze - fizyczna ewakuacja z pola rażenia toksycznej osoby. ASAP! Czasami to wystarczy. Jeśli nie, należałoby zmierzyć się z własnymi demonami z dziecięctwa... na własną rękę, obierając samego siebie z warstw złudzeń niczym cebulę (oj bedo wzy, bedo), tudzież przy pomocy akuszerki - terapeuty. Zrozumiawszy, powściekawszy się, przebolawszy, można wreszcie zostawić swój uprzykrzający żywot tobołek i nie wlec go za sobą ad mortem defecatum. Jedna z najsłabszych opcji - to trafić na trop swojego problemu i... - na tym poprzestać, robiąc z siebie skrzywdzoną sierotkę, zasłaniającą się trudnym dzieciństwem i wiecznie nad sobą bolejącą. Dość wygodna opcja, ale - na dłuższą metę -mało satysfakcjonująca.

Pewnie nie da się całkowicie uniknąć błędów wychowawczych. Ale zależy mi przede wszystkim na tym, żeby traktować swoje dziecko jako niezależne indywiduum, a nie przedłużenie moich własnych wyobrażeń, ambicji i kompleksów. Ważny jest balans między rozsądnymi granicami a wolnością i beztroską. Przestrzeń również na błędy. Prawo do uczenia się na nich. Komunikacja. Jako rodzic - staranie się być autorytetem, a nie żądanie wyłącznie psiego posłuszeństwa. Świecenie dobrym przykładem... Zamiast samej stać jak za karę przy garach i potem wielce się dziwować, że córki "nie ciągnie" do gotowania, może warto byłoby spiąć tyłek i pokazać, że gotowanie (zwłaszcza wspólne) może być świetną zabawą? Przyznawanie się do swoich błędów też nie ujmuje rodzicowi majestatu, wręcz przeciwnie. Prawdziwa zmora - "poświęcanie się" dla dziecka rozumiane jako cierpiętnicza i pełna frustracji postawa teatralnego i okupionego późniejszymi wypominkami zaniedbywania swojego (jako rodzica) dobrostanu psychofizycznego. Inna zaraza - podkopywanie w dziecku wiary w siebie, porównywanie go do innych (oczywiście na korzyść innych), wpajanie postawy typu "bo co ludzie powiedzą", teksty pokroju "póki mieszkasz pod moim dachem i jesteś na moim garnuszku, masz tańcować jak ja ci zagram". Można by w sumie wymieniać w nieskończoność :)

Enyłej. Rodziny się nie wybiera. Nie jesteśmy odpowiedzialni za czyjeś porażki pedagogiczne wynikające czy to z niewiedzy, czy nawet złej woli. Natomiast warto by dołożyć starań, by nie powielać kijowego schematu na własnej progeniturze, prawda? I tym oto, względnie optymistycznym, akcentem, pragnę zakończyć ten smętnawy post. Rzadko się czepiam przyciężkawych tematów, ale ten jest dla mnie jednym z istotniejszych.

***

Nadciąga już wiosenka, czuć ją momentami w powietrzu bardzo wyraźnie :) Cieszę się jak cholera! :D Ostatnio pieczołowicie kompletuję swoją 'capsule wardrobe' - względnie zgodną z moim (jesiennym) typem kolorystycznym, a przynajmniej się z nim nie gryzącą. Pożegnałam się już z iluzją, że kiedykolwiek będę korzystnie wyglądać w chłodnych odcieniach turkusu, szafiru, fuksji itd... :) Ale o tym będzie osobne pościwo!

Do wkrótce!

19:45

Co mię nęci, a co mię odstręcza :D

Jakiś czas temu Maria z ubierajsieklasycznie.pl włożyła kij w mrowisko, pisząc arcyciekawego posta o tym, co jest, a co nie jest - oczywiście w subiektywnym odczuciu - sexy. Oraz, co rozumie przez to określenie (kojarzące się niektórym cokolwiek negatywnie). Lawina komentarzy uświadomiła mi, niby oczywistą oczywistość, a jednak fascynujące zjawisko pluralizmu gustów i preferencji. Super! :) No i zmobilizowało mnie to do refleksji i usystematyzowania własnych upodobań. Osobiście przez określenie 'sexy' mam na myśli wszystko to, co postrzegam jako bardzo atrakcyjne, intrygujące w ludziach, konotacji erotycznych nie sposób tu oczywiście uniknąć, ale są one subtelne i, jakby to powiedzieć, czasami nieoczywiste..;) 
Posłużę się dwiema stronami medalu, po lewej pozytywy, po prawej badziewie. Najpierw takie jakby PRZYMIOTY DUCHA ;)

+ bycie świadomym własnej wartości / - masywne zakompleksienie, bo albo wyraża się drażniącą bufonadą, albo żałosnym kuleniem się po kątach...

+ inteligencja żywa jak rtęć, błyskawiczny refleks / - szpanowanie powierzchowną, wykutą na blachę wiedzą encyklopedyczną

+ lotne, abstrakcyjne, czasem "czarne" poczucie humoru, dystans do siebie i świata / - drętwota obycia, pozór powagi i dojrzałości, ścisk pośladów o byle co, traktowanie wszystkiego przesadnie serio

+ nadawanie na tych samych falach, swobodna komunikacja / - brak poczucia "komuny mentalnej"

+ dążenie do samoświadomości, rozwój osobisty, wyobraźnia, pasja, talent, hobby / - miałka egzystencja bez potrzeby "czegoś więcej"...

+ autentyczność, własne zdanie / - identyfikowanie się z tłumem, bezkrytyczne łykanie mejnstrimowej paciugi

+ niepokorność, charakterność i nawet swoisty "zadzior" - TAK / - bycie 'attention whore' na zmianę z 'drama queen' - NIE

+ asertywność i opanowanie / - agresja i histeryczność

+ branie odpowiedzialności za swoje życie i marzenia, postawa proaktywna / - bierność, połączona z narzekaniem i marudzeniem

+ naturalna nonszalancja / - wystudiowana maniera

+ dbałość o własne zdrowie / - świadoma bądź nieświadoma autodestrukcja, albo zgoła nihilizm w stylu "wszyscy umrzemy, można jeść syfiastą paszę"

+ wyczucie, empatia i klasa, "wrodzona" kultura osobista, szczerość / - NIENAWIDZĘ dulszczyzny, upozowania na "ę ą, bułkę w bibułkę", mam alergię na nikczemność pod maską perfekcyjnej kindersztuby, fałsz, dwulicowość, słodkie uśmieszki i udawanie sympatii a za czyimiś plecami podłe obsmarowywanie itp.

+ umiejętne i sporadyczne (co do zasady) używanie wulgaryzmów, adekwatne do sytuacji pikantne skojarzenia i komentarze / - pruderia i pańciowatość, teatralne sięganie po sole trzeźwiące na dźwięk słowa na K... i na CH,,, i na D,.. i na P..., "rączki w małdrzyk, buzia w ciup" (bardziej dotyczy to kobiet, ale świętojebliwi panowie też się zdarzają)

+ pewna tajemniczość, umiejętność milczenia na pewne tematy, wybredność dotycząca potencjalnych partnerów do coitus / + typ "erotomana-gawędziarza", lowelasa chełpiącego się rzekomą mnogością "zaliczonych" dziupli w portfolio, serwowanie niesmacznych naturalistycznych anegdotek z własnego życia seksualnego przypadkowym ludziom, których to guzik interesuje

+ wrażliwość na muzykę, eksplorowanie różnych ciekawych nurtów / - obojętność, słuchanie "tego co leci w radiu"

Dobra, tera WALORY bardziej WIZUALNE ;) Muszę czasami rozdzielić Panie od Panów.

+ intrygujące błyski/chochliki/iskierki/figielki/kurwiki w ślipiach :) i majaczący gdzieś w kącikach ust przewrotny, szelmowski uśmieszek! / - tępy wzrok martwej zafoliowanej ryby z chłodni w Biedrze

+ (u kobiet) duże, migdałowe, lekko skośne oczy pociągnięte eyelinerem

+ wyraziste brwi, bujna oprawa oczu / - diss za bezbrewie i bezrzęsność, albo chude/krzywe/namalowane od szklanki brwi... sorry, mam na tym tle świra

+ u kobiet - duże lub w miarę pełne, u facetów - wystarczy że kształtne usta / - otwór gębowy przypominający draśnięcie żyletką lub koci odbyt (za przeproszeniem)... chyba nikt nie chciałby się całować z dziewięćdziesięcioletnią denatką bez sztucznej szczęki na katafalku? Swoją drogą, źle zrobione wary a'la glonojad to też słaba opcja... ;/

+ kształt twarzy o zdecydowanej linii podbródka (nieco złagodzona V-line), wysokie kości policzkowe / - okrągłe, pucołowate buzie, tzw. dupka w brodzie, "końskie" długie twarze

+ raczej szczupła, lekko atletyczna sylwetka, długie nogi / - nadwaga, chudość taka, że - wybaczcie obrazowość - półdupki się nie schodzą i kicha stolcowa grozi wypadnięciem

+ (u kobiet) długie, zadbane, świeżo i naturalnie wyglądające włosy / - liche, zniszczone, tłuste, krótkie "wygryzione", wyfiokowane jak na wesele w Sromowcach Niżnych, 

* wyjątek - laski o filigranowej figurze i buzi a'la Natalie Portman, Sinead O'Connor lub Winona Ryder - mogą być obsmyczone na rekruta

+ fajny, własny, oryginalny styl, niekiedy mile widziane umiarkowane, estetyczne (!) modyfikacje typu piercing, tatuaże, dready / - abnegacja, przesadnie zachowawcza "biurwiana elegancja", kicz i tandeta, przesyt udziwnień

+ lekko chropowata fizys u faceta / - facet gładki jak pizdryk z bojsbendu

+ wąski, prosty lub lekko łukowaty ale zgrabny nos / - kartoflany, szeroki nos, przez którego dziurki widać mózg

+ charyzmatyczna, niebanalna, niekoniecznie idealna(!), a nawet drapieżna uroda / - przaśna, pospolita, szara fizjonomia predestynująca do dożywotniego lepienia pierogów, albo przesadne, sztuczne "wymuskanie"

+ (u kobiet) koci wdzięk ruchów, poczucie rytmu / - o ile chłop nie musi być tańcownikiem, o tyle laska, która na densflorze porusza się z gracją drewnianej kłody... dramat... jak patrzę czasem na niektóre pindzie, pokracznie przestępujące z nóżki na nóżkę, to wnioski dotyczące ich alkowianej "werwy" nasuwają się same...

+ intrygujące perfumy / - tanie i tandetne zapachy godne lali / dupczyngiera z dyski w remizie

+ wyglądanie dobrze, ale niejako "mimochodem", bez ciśnienia / - sprawianie wrażenia, że się "żyje" tylko własnym wyglądem, wypindrzenie co do jednej rzęsy

Hmm.. To by chyba było na tyle. Tak. 


***

Edit:

Dostałam (anonimowego, a jakże) komcia, który niestety (bez kitu, nieodżałowana strata!) mi się skasował, a który chętnie bym tutaj powiesiła, niczym złowieszcze truchło kruka na polu, ponieważ idealnie obrazował wszystko to, co zawarłam po prawej stronie slasha w kwestii niewizualnej, zaś - jak mogę domniemywać - autorkę ubodły moje dosadne porównania zawarte po prawicy ukośnika w zakresie atrakcyjności wizualnej. Ogólnie rozchodziło się o to, że moje zestawienie jest "przykre" i "ubliżające", a ja "gburowata" i "przesadnie pewna siebie", oraz - uwaga - szpanuję inteligencją, której mi BRAK (miszcz!) :D :D :D

Ale, żeby nie było, poczułam potrzebę naświetlenia pewnych kwestii. Po pierwsze, niniejszy blog to jest MÓJ mały, osobisty kawałek internetów, w którym wyrażam SWÓJ punkt widzenia, i doprawdy mam pełne prawo, a wręcz moralny obowiązek być tutaj całkowicie SZCZERA, tym bardziej, że temat tego akurat konkretnego posta opiera się na czysto subiektywnych wrażeniach. Owszem, nie przebieram w słowach, używam soczystych porównań i lubię obrazowość opisu, choćby zahaczała o rubaszność, naturalizm, turpizm. No sorry, jeśli ktoś żyje w świecie tęcz i jednorożców i łaknie wyłącznie upudrowanej rzeczywistości, inaczej teodycea mu się sypie w drzazgi...to faktycznie, gramy w totalnie innej lidze i z serca radzę czytywać tylko słodko pierdzące blogaski z 'Carpe Diem' w logo.

Gburowata? Bo co, bo dzielę się swoimi autentycznymi skojarzeniami? Spoko. Przynajmniej nie mam zakłamanej gęby Królewny z Drewna, która nawet nie ma JAJ ani krzty cywilnej odwagi podpisać się swoim imieniem/pseudonimem. Nigdy w życiu nie zostawiłam na żadnym blogu ani forum ani pod żadnym zdjęciem bucowatego komentarza z kaprysu, z czystej złośliwości. Ale - sprowokowana, konfrontacji nie unikam, zwłaszcza z "chojrakami" bez awatara i nazwy... :>

Wygląd konkretnych obcych osób w otoczeniu mnie ani ziębi, ani grzeje, nie komentuję, nie szydzę, nie gapię się krzywo, itp., natomiast powyżej wyszczególniłam co mi się osobiście oraz subiektywnie (!!!) NIE PODOBA w kontekście atrakcyjności quasierotycznej, no heloooł, nie "targetuję" matrymonialnie 99% spotykanych przypadkowo osób! Ergo, ich walory tak ducha jak i ciała obchodzą mnie tyle, co pogoda w górach, kiedy opalam się na plaży :D A ponieważ wrażenia estetyczne są szybsze niż konwenanse, wywaliłam, jak to ja, kawę na ławę bez pardonu. Inaczej notka nie miałaby sensu. Nie uznaję autocenzury na potrzeby przewrażliwionych zabłąkanych duszek z Kółka Wzajemnej Adoracji.

Przesadnie pewna siebie - ciekawa fraza. Aczkolwiek przenikliwość nie dopisała, bo akurat jestem typem raczej introwertycznym i nienapastliwym, zaś cholernie krytyczna jestem przede wszystkim dla siebie, i np. nie mam problemu, że ktoś przyrównałby moją kichawę do klamki od zakrystii, bo sama mam o niej podobne zdanie, haha. Nikt nie narazi się na cudzy śmiech, kto sam zaczął od siebie - Seneka Młodszy. Wolę mieć grono prawdziwych przyjaciół, z którymi można konie kraść, i którym nieobce jest wyczucie ironii i sarkazmu, niż tabun fałszywie klepiących po łopatce koleżaneczek. 

Przytyk pod adresem mojej inteligencji jest zabawny, porównywalny z pluciem na wodospad Niagara celem umniejszenia jego majestatu. Równie dobrze mogłaś coś napisać o "mojej starej", że pierze w rzece, albo coś w tym stylu. TYTANIDO INTELEKTU... ;)

Peace & Love


14:55

SEPTUM. Mraaaux!

SEPTUM. Mraaaux!
Hello,

piękna pogoda, prawdaż, na siedzenie w chałupie. :)

Klecę sobie "zrywami" w kapowniku takie bardziej tekstualne kmińskie pościwo, ale tymczasem mam ochotę upuścić se ze łba trochu ciśnienia na piercingi... ;) Oj tak, wzięło mnie na ostro, i o ile nostril standard i helixy to mój absolutny masthew i nołfakenłej, o tyle seeeptuuuum... ;> Cóż, równie intensywnie mnie zachachmęca, jak i trwoży... Dalece nie każdy typ urody i stylówki jest, według mnie, w stanie "udźwignąć" i "obronić" tę ozdobę. Kiedyś mi się nie podobała wcale, ale instagramy i pinteresty mocno podważyły tę postawę apriorycznie defensywną...;) Siłą rzeczy wytropiłam też opcję dla rozdygotanych niezdecydowanych "cykorków" - TREFNY piercing. Wizualnie równie atrakcyjny, pozbawiony wszelkiego bólu i ryzyka, posiada jedną "wadę" - taki clip-on w nader-poważnie-sprawę-traktujących-kręgach jest pogardzany jako "nie tróó" i pozerstwo i inne takie. Na szczęście, zawsze mamy pełne prawo mieć totalnie wywalone na cudze wąty i szczekaninę, co też radośnie czynię od pewnego czasu a i szanowne Audytorium gorliwie zachęcam. Swoisty lans na ból krew flaki i łzy i poczucie wyimaginowanej wyższości z powodu "bycia tróó" trąci pryszczatym nastoletnim weltszmercem oraz zapoconym glanem, o czym piszę dziś z najczystszej pokornej i nawet zabawnej autopsji. Skądinąd absolutnie nie umniejszam poczuciu subiektywnego symbolizmu i wartości czyjegokolwiek tatuażu, kolczyka, czy jakiejkolwiek świadomej modyfikacji! Żeby nie było. Chodzi mi tylko o to, że nie wszyscy muszą wszystko traktować z jednakową śmiertelną powagą. Czy jakoś w ten deseń. Sorewicz za dygresję. 

A zatem, przechodząc do meritum, septumy zarówno TRÓ jak i TREfne, potrafią wyglądać absolutnie przecudownie, jak i absolutnie...bez szału :) Tak samo jest ze wszystkim, efekt końcowy zależy głównie od tego, ile MANA posiada nosiciel :P

Zoe Kravitz, piękna:


Nie wiem kto to, foty z Pinteresta:



FKA Twigs:
















Linda Hallberg:




  Val Mercado, bogini, i ten biust:










Ehh, niektóre te kolczyki są mega śliczne, złote z opalem - cudo! Podobają mi się też te malutkie, dyskretne, subtelne kółka. Podkówki chyba najmniej, ale też dają radę w kategorii trajbalowaty zadzior. 

Sam Toyad posiada miniaturowe srebrne proste maleństwo, ale zamówiłam zachowawczo najmniejszy rozmiar, i jest ciut chyba za słabo widoczne...




16:17

Jak przetrwać na przednówku. Plus wizerunek Toya w nowym anoraku ;)

Jak przetrwać na przednówku. Plus wizerunek Toya w nowym anoraku ;)
Miało być pościwo na jesienną deprechę, ale nada się równie dobrze na zimową dogorywkę. Zima nawet nie jest jakaś wybitnie dokuczliwa w tym sezonie, ale to i tak zima, więc można mieć uzasadnioną chęć sięgnięcia po żyletkie tempom.

Ale niet! Sugeruję wypróbować poniższe patenty wprzódy.

1.) RUCH. Najlepiej już od rana! W sumie dowolne hopsasa. Jak mam melodię na wytrząsanie sadła z kałduna, to ustawiam klepsydrę (yy, tak, takie szklane ustrojstwo z piaskiem, przywiozłam se kiedyś znad morza, o) i/lub energetyczny mjuzik z jutjuba i przez pięć minut bez przerwy intensywnie napierniczam fristajla, upewniwszy się, że nikt mnie nie widzi, albowiem taka padaka obiektywnie musi się kojarzyć ze wskazaniem na biały kaftan. Robię tak ze trzy seryjki i już czuję, że dzień zaczął się DOBRZE. Koktajlek enforfinowy budzi zblazowany mózg i można na nim kawał dnia pojechać.

Ostatnio uskuteczniam też brzuszory, bo jest mię, ekhm, niestety więcej, i o ile cycki na tym ewidentnie zyskały, o tyle lekka oponka na talii gwałci moje odczucia autoestetyczne. Dopóki posiadam talię, dopóty rozmiar odzieży mi zwisa i powiewa. A że talia zaczyna mi się krzaczyć, odpalam plan naprawczy!

/Nie ma NIC gorszego, niż zaleganie w barłogu do południa, zwłaszcza, kiedy czujesz, że "biorą" cię smuty. Hajłej do deprechy. Wiem, co gadam.

2.) ROZKŁAD JAZDY. Czyli rozpiska na cały dzień, żeby spędzić go pożytecznie, ale i przyjemnie. Jak dopada mnie apatia i zamulam, to taki "kapownik" prostych codziennych czynności i zadań jest dla mnie zbawienny - mam "czysty" umysł, a i tak nic mi nie umyka i odpada paraliżujący stres, że czas leci przez palce a ja taka bezproduktywna. Inaczej nie mogłabym sobie chyba, za przeproszeniem, palcem do tyłka trafić - taki ze mnie zimowy nieogar :/

3.) WITAMINKA DE. Zimą niedobory dają się we znaki, dlatego warto zastanowić się nad suplementacją. Jak powiada Niki, witaminka De pilnuje, coby psycha nam nie siadła. O. Ja generalnie zimą gorliwie dożywiam organizm, ładuję imbir do zielonki, nie gardzę czosneczkiem i cebulką, staram się pilnować odporności, ale też... gorliwie hoduję włosy. Nie wiem, zawsze na zimę dostaję weny do testowania wcierek, masek, supli na porost herów, i pół roku później zbieram wymierne żniwo takiej akcji :)

4.) SEZON WŁOCHATYCH GIR? Noł faken łej, biczyz. OGAR!!! Żadnego rozmemłania! Depilacja! Pedikiury! Masażery do cellulitu w ruch! Bogate masełka do cielska! Ładna bielizna! Jeśli już podomka, to w stylu "zara wpadnie przystojny hydraulik"...eee, nie no, to ździebkę może przesadziłam :P Ale chyba ogarniacie, o co cho..?

5.) FILMY, MUZYKA, KSIĄŻKI, HOBBY! Nie kcemy dopuścić do atrofii szarej masy. Ponadto, PASJA pomaga człowiekowi przetrwać nawet największe zawirowania osobiste. Sprawdzone info :P

6.) AROMATERAPIA! Yankee Candles, lampy Ashleigh & Burwood, kadzidełka Nag Champa, whatever works! ŚWIATŁO! Spacer za dnia, spacer wieczorem traktem rzęsiście oświetlonym, światełka ledowe w pokoju!

7.) LUDZIE. Mega ważne. Spotkania z ziomami, którzy zarażają nas pozytywną wibrą, są doprawdy nieocenione! Ciulom o smętnym obliczu i psychofagom wszelkiej maści mówimy serdeczne spierd*laj.

8.) ZAKUPY. Najlepszość byłaby "złotóweczka" w ukochanym lumpie, ale wiem, że nie każda czytająca Toyada dziewoja ma taką swoją miejscówkę. No to może online..? Wyprzedaże też spoko. Miło jest kupić sobie coś z myślą o wiośnie/lecie, albo choćby obmacać w szafie swoje letnie giezła... mnie widok afrykańskiej kiecy maxi wielce poprawia humor... :)

9.) Eksploracja MAKIJAŻOWYCH nowinek i możliwości. Kiedy zamierzasz paradować z nieskazitelną szpachlą perfekcyjnie z niej rozgrzeszona, bo chyba nie w 40-stopniowy lipcowy skwar? No właśnie. Połyskujący pigment, grubaśna krecha a'la femme fatale, welwetowe maty na uściech, wytworna księżycowa bladość lica... iii, zadajemy szyku niczym Neo Alexis. a jak!

10.) Hmm. Nie wiem..? Może jakaś autorefleksja, introspekcja, porządkowanie spraw, marzenia i metodyczne wcielanie marzeń w czyn. Brzmi patetycznie, ja wiem. Ale czasami taki pozorny, symboliczny letarg i gruby zimowy kokon pozwala na regenerację pancerza, nabranie sił, wyhodowanie pięknych i mocnych skrzydeł, których łopot w odpowiednim momencie rozpirzy szarą przędzę (OMFG Toy, nie sil się na poetyckie metafory, bo Ci Koeljo wychodzi...;/). 

Tak, że tego, nooo i właśnie. 

***

Wczoraj tłuste szabry na złotóweczce zaliczyłam, kilkanaście sztuk, na bogato, a dzisiaj wreszcie ustrzeliłam kurtałę z Bershki, na którą śliniłam się cały sezon. Jest WIŚNIOWA, ultraciepła (podpinka!), ma ogromniasty kaptur z wielkimi kićkami (odpinane) i kosztowała zaledwie 139 zł (przecena z ok. 400). Po mojemu, całkiem niezły deal!




Sorry za brak przyzwoitego makijażu :P

16:39

Dylu dylu...

Dylu dylu...
Hah, wspominałam niedawno, że wytaczam rozmaite "działa" przeciwko "depresji sezonowej". Bo, karwia, ja powinna żem była naturalnie wykwitnąć pośród rajskich plaż jakichś Hawajów abo Samoa...;/ Śledzę na insta jakieś barwne nimfy z tego typu plenerami w tle (wot, dzisiaj popląsam w sadzawce przy malowniczym wodospadzie, patrzcie jakie mam fajne pareo i opaleniznę) i szlag mnie trafia, gdy skonfrontuję to z mokropiżdżącym szaroburym syfem zza mojego okna. No ale cóż :) W każdym razie, Pan Los ufajdał mię akurat w tym punkcie globu... wprawdzie zawsze mogło być gorzej, ale prawda jest taka, że jak się postaram, to jeszcze wyjadę, chociażby na wczasy, w któreś z tak bosko pięknych miejsc, o!

A na tymczasem, zaopatrzyłam się w iluminację do pokoju. Zawsze chciałam i na chceniu mi schodziło. Dzisiaj po prostu postanowiłam, nabyłam, obwiesiłam okolice okienne i się jaram w opór. Śliczności! I jaki klimacik! Takie to proste, niedrogie, a od razu jakoś tak... milej :) Rzęsisty blask rozświetla ponure popołudnia i wieczory. Jeszcze mi tylko brakuje do pełni ukontentowania lampy Ashleigh&Burwood, ale chwilowo stać mnie tylko na kadzidełka Nag Champa... :D

Aa, ostatnio ogarnęłam parę naszyjniorów hendmejd. W sensie, że ja je ugniotłam własnemi ręcami :)



Foty robione telefonem, tłumią urok wisiurów... ;) Są kolorki, jest okejka. Dobra terapia na jesienno-zimowe smuty, swoją drogą!

20:58

Trwogi i nadzieje końca wie... roku.

Trwogi i nadzieje końca wie... roku.
Aaa, zrobiłam se prezenta falstarta z okazji, że niby Mikołaj... :) Szarpłam się przeto na serum ewokujące porost fieran ocznych Long 4 Lashes Oceanic... 8 dych, AŁA! No, ale rzekomo wydajne bardzo, a efekty rzucają publikę na kolana, więc dufam, że koszta się "zamortyzują". Mówiąc lapidarnie, pokładam w tym horrendalnie drogim gówienku doprawdy spore nadzieje i lepiej, żebym za parę miesięcy była zachwycona rezultatami. No!

Grunt, to dobra afirmacja, c'nie? Płacę kokosy, to wymagam, i ni ma bata w tej materii.

Jutro w brzasku zórz popełnię startowe foto do dokumentacji przebiegu "kuracji". Powieky mie ze starości wyłysiały, albo po prostu zakup Ardell Demi Wispies UNAOCZNIŁ mi z finezją łopaty nadupcającej o beton, jak to wachlarzyki przy gałach przydają człekowi powabu. Kminiłam w kierunku metody 1:1 i pochodnych, ale odstręcza mię przesadzony "efekt transwestyty" (wiadomix, że wiele zależy od kunsztu i warsztatu Pani Rzęsującej), możliwość doszczętnego zrujnowania moich własnych lichych kłacząt, uzależnienie od regularnego uzupełniania, no i, nie oszukujmy się, tania impreza to to nie jest.

Takżetego. Dam szansę temu nawozu... Fingers crossed! ^^

Aaa.

W temacie ubrwienia. Ostatnio z instagrama jakiejś makijażystki dowiedziałam się o tzw. 'scouse brow', czyli niepożądanym(!) efekcie podkreślania brwi, polegającym na zbyt siermiężnym zaznaczeniu zwłaszcza jej "początku". I faktycznie, odnotowywałam czasami, choćby i na sobie, niezbyt korzystny, graficzny wygląd brwi pomalowanych zbyt mocno, zbyt grubo i zbyt ciemno, szczególnie u samej "nasady" przy nosie. Ale przy gęstszych naturalnie włoskach moim zdaniem nie wygląda to źle. Jednak faktem jest, że warto mieć na to baczenie - gąsienice na czole mają wyglądać JAK ŻYW...PRAWDZIWE, a nie jak wytatuowane a już boszebroń naklejone ;)

Hmm. Tak się teraz zastanawiam nad tą focią... To już 'scouse' czy jeszcze nie? :| Bad bad scouse..? Zapewniam, że włoski po hennie mam całkiem gęste i wyraziste same w sobie, a cieniem podkreślam tylko zarys łuku... ale może ZBYT? Może kontrast ze skórą za duży i powinnam spróbować jaśniejszego cienia..?


Bo, kurczę... odkąd spadłam z konia jak Paweł Apostoł...no dobra, wcale nie spadłam... ale olśniło mnie znienacka, że przeskubańce są be i fu, jestem gorliwą apostolicą i koryfeuszką ciemnej, wybujałej i wyrazistej oprawy oczu. Ale może przeginam w drugą mańkę? Żesz foook...

Probsy córky młyniarza, lol. Sorry, już się ogarniam! :)

***
Edit: Wgryzłam się w temat i odrobinę odetchnęłam... ;) Jest pryncypialna różnica między High Definition Brow a Scouse Brow: brwi mocno podkreślone, mimo że dominują w twarzy, to opierają się jednak na widocznych, mimo podkreślenia np. cieniem, kłaczkach, zaś brwi 'liverpoolskie' są totalnie płaskie, lustrzane względem osi twarzy, jednolite, ostre, nierzadko czarne, całkowicie przytłaczają twarz i nadają jej komiczno-demonicznego charakteru. Klasyką gatunku jest, że są napaćkane po prostu na gołej, uprzednio wyskubanej z kłaczków, skórze... Yuk.

Na powyższej focie jest mocno podkręcony kontrast. Brwi wyszły mi może ciemne i przyciężkawe, zdecydowanie nie "na codzień", ale na wieczór mogły by oblecieć chyba... nie? Np. na czarnom msze! xD Wot, dżołk. Na codzień maluję się o wieeele delikatniej, tudzież wcale... :)

Cara ma naturalne gąsienice:


Audrey... niby mocny graficzny zarys jest, ale kłaczki też są, a całość wygląda okej:








20:01

Ćmy nocne na łoczi. Se przyklej. Dzieffczyno.

Ćmy nocne na łoczi. Se przyklej. Dzieffczyno.
Łojezu. Wreszcie, po tylu miesiącach jałowego toczenia śliny przy oglądaniu 'bjuti gurus on jutjub', weszłam w posiadanie własnych Ardell Demi Wispies. Mimo, że jestem wymęczona choróbskiem (tak, jeszcze mnie trzyma, zaraza jedna) i wyglądam odrobinę kał-like, od kopa je przykleiłam do swych powiek (nooo...za drugim podejściem dopiero mi się udało optymalnie wycyrklować punkt przyczepu paska, ale spoko) iii... Holender jasna. To jest konkretnie to, co określam jako EFEKT WOW! Jako, że nie lubię zdjęć z lampą, a mrokness zapada o tej porze roku boleśnie wcześnie, siupnęłam 3 mini filmiki z gatunku samojebki ruchome:




Sasasa! Oooj, aż się napaliłam na oczne kłaky 1:1... Dżizas... Jak rzęsy ROBIOM z ludzia lachonarium, to po prostu mózg w poprzek staje :O

20:36

Hajlajtery, blaszery, lipglosy i moje zmięte włosy.

Hajlajtery, blaszery, lipglosy i moje zmięte włosy.
Foćka zbiorcza moich skromnych nabytków z Cocolity:


Makeup Revolution - Vivid Baked Highlighter - Peach Lights - zaprawdę, zaprawdę...najpiękniejszy rozświetlacz jaki miałam! 15 zł
Makeup Revolution Vivid Baked Blush - Hard Day - śliczny różo-rozświetlacz, odcień, rzekłabym, beżobrązowo-różany... 12,50 zł
Bourjois róż wypiekany Lilas D'Or - piękny odcień, cieplejszy niż Rose D'Or i bardziej naturalnie wygląda na mojej fizys. Pachnie korzennie.
L'Oreal Color Riche Le Gloss - Temptress' Shine - świetny, nielepiący błyszczyk z miedzianymi drobinkami, posiada wspaniały aromat karmelu, 10,90 zł

Bardzom zadowolona, głównie z Makeup Revolution, która to firma okazuje się być tania i dobra :) Skuszę się chyba jeszcze na ten bardziej złotawy rozświetlacz, albowiem te "piczowe lajty" to tak bardziej w ranną zorzę wpadają, niźli brzoskwinię. Odcień różu 'Hard Day' jest natomiast niezwykle naturalny i nienachalny - jest róż, ale tak, jakby go nie było, a była zdrowa promienna cera ^^

***

Moje włosy po przycięciu zdecydowanie ożwawiały, co demonstrują zwiększoną tendencją na samoistne "pogięcie" (dzisiaj po myciu):


Tak mi się coś wydaje, że one mają ochotę się wić! Od spodu miewam całkiem ładne skręty, bywa, że wręcz ruloniki, natomiast z wierzchu już gorzej, muszę im pomóc ugniataniem. Hmm. Wypadałoby poczytać o wydobywaniu skrętu, ponoć to jest całkiem możliwe w przypadku włosów, które nie mogą się zdecydować czy są proste czy falowane... 

Ok, zmykam się kurować czosneczkiem.

Aaa, jeszcze taka dygresja - cholera, ja nie wiem co jest ze mną nie elo, chyba mam jakieś niezbyt pańskie nozdrza... ale kiedy specjalnie wybrałam się, podjarana jak dziecko, do Starej Mydlarni obwąchać słynne Yankee Candle, rozczarowałam się niemożebnie. Wot, nooo, świece zapachowe. Nic, NIC specjalnego, może poza ceną i polorem hajlajfu z jutuba... ;P Albo faktycznie ze mnie taki tępym dłutem ciosany plebejusz, że nie rozróżniam woni ambrozji od byle odświeżacza z klopa. Nie wiem...




18:21

Hoo am Iy??

Hoo am Iy??
No i co... jakieś paskudne grypiszcze rozłożyło mię na łopaty, wykorzystując moment swoistej ...konfuzji psychosomatycznej. Damn! :/

Wczoraj w południe zdążyłam zaliczyć wizytę u fryzjerki zaznajomionej. Upierniczyła mi srogi kawał fryzury, ale jestem ukontentowana, bo mam już ok. 90% swoich zdrowiutkich naturalek, a odrośnięta grzywka została sprytnie zaaranżowana z resztą włosów poprzez subtelne wystopniowanie (żadnego strzępienia i degażówek), tył wygląda teraz o niebo lepiej i... gęściej. Teraz muszę je przez zimę podgonić z przyrostem, pewnie jakimiś dropsikami Calcium Panthotenicum lub Maxi Krzem. Może za jakiś czas zatęsknię za subtelnymi jaśniejszymi refleksami, ale farbowania całości już nie planuję - dopóki nie mam siwych... :) 

Ostrzegam, foty by webcam sprzed pięciu minut - zagrypiony bezmakijażowy Toyad w podomce:



:)

Z inszej beczki... Jak tam postanowionka i cele na nadchodzący rok?? :P Co z zeszłorocznymi..? U mnie całkiem nieźle, może bez jakiegoś szału, ale parę istotnych spraw ogarnęłam. Mam nadzieję, że 2015 uczynię swoją superbiczą... ;> Właściwie, to czemu by nie zacząć jechać z koksem jeszcze przed styczniem? :P

***

No i ten... przypomniałam sobie ostatnio o pewnej piosnce, której - jak na ckliwą, nie czarujmy się, POŚCIELÓWĘ - trudno jednakowoż odmówić uroku, a i wideło ładniutkie:


Posłuchały? Świetnie. A tera prędziutko na odmulenie jakiś Schranz :D








17:41

Toyad siem bjeri za puważne tematy... Zanim ciśniesz zbuczkiem w koffankie, kobito.

Właśnie przeczytałam w ynternetach frapującą opinię, że Angelina Jolie jest be i fu, bo ROZBIŁA małżeństwo, i wogle żonatym facetom się do łóżka nie włazi. Nosz wredota jedna, wzięła i wbiła Bradziowi i Jen na chatę oknem pod osłonom nocy, wskoczyła im znienacka "na bombę" do wyra, wylądowała okrakiem na zdziwionym zaspanym Bradziu i TADAAAM, rozpad związku nastąpił w okamgnieniu. Lol...
A tak serio.

Lubię Angelinę. Na tyle, na ile można "lubić" kogoś, kogo się zna z mediów. Nie, nie jestem jakąś psychofanką. Po prostu uważam, że jest piękna (kwestia gustu), oryginalna, utalentowana, wyrazista, charyzmatyczna, odważna, niebanalna, a na swój sposób też dobra i wrażliwa. Aczkolwiek nie znam całego obrazu tej osoby, więc snuję przypuszczenia na podstawie fragmentarycznych informacji. Jednak przyznam, że dosyć ufam własnej intuicyjnej ocenie. Mniejsza z tym. 

Nie lubię łbów, które stać tylko na prostacką, parafialną perspektywę w ocenie ludzi i świata. Nie, nie pochwalam pakowania się z buciorami w cudzy związek, usankcjonowany bądź to przez urząd, księdza, księżyc w pełni, czy status na fejzbuczku, bądź zgoła bez żadnych glejtów. Ale nie uważam też, żeby chłop był w tym całym trójkątnym galimatiasie jakąś bezwolną marionetką, głupiutkim chutliwym zwierzątkiem, które spotkawszy podczas samotnego spaceru po lesie anonimową damską pupę wystającą z krzaków, bezmyślnie sobie na niej użył, skorzystał - niczym z bankomatu, ponieważ "taka jego natura". Owszem, są kobiety, które znajdują upodobanie w kokietowaniu cudzych facetów. Tylko, że jeśli chłop prawy, a w związku mu się darzy, to takie awanse będą po nim "spływać". Nałogowy ciuptajło będzie oczywiście zachwycony, pytanie, czy warto być partnerką kogoś takiego? Pozostaje też kwestia tego, czy aby związku nie toczy jakiś "robal" od środka, a jak toczy, to na ile proces rozpadu jest zaawansowany i czy w ogóle odwracalny. To już sprawa dwojga ludzi, czy uporają się z problemami, czy wykażą dobrą wolę - przy wspólnym naprawianiu, albo uczciwie stawiając sprawę - przepraszam, nie wyszło, do widzenia. 

Czasami nie warto bowiem uporczywie reanimować trupa. Żaden cyrograf z krwawą parafką, żaden ślub nie jest, stety niestety, paragonem na dożywotnią gwarancję obopólnej szczęśliwości. Sorry. Jeśli wydaje się komuś, że romantycznościowa przysięga przede Absolutem i setką świadków, piękna i droga kiecka oraz impreza z wielką pompą zapewnia dozgonną miełość i pomyślność wszelaką, to cóż... współczuję, bo egzystowanie w świecie tęcz i jednorożców jest może i przyjemne... do czasu, aż nie roztrzaskasz czółka z plastikowym diademikiem o skały zwane Rzeczywistością. Nie to, żebym była matrymonialnym czarnowidzem - SKĄD! Ale dobry związek czy dobre małżeństwo to coś, na co się tyra w trybie KONSTANT, i na co się tyra WSPÓLNIE. A nawet mimo to, warto mieć świadomość, że życie bywa czasem zwyczajnie przewrotne. Coś pójdzie nie teges. Ludzie się też przecież zmieniają. Następują okoliczności, których za Chiny Ludowe byśmy nie przewidzieli parę lat wstecz. Czasami orientujemy się, że przestaje nam być po drodze ze sobą. Pół biedy, kiedy to się dzieje symetrycznie. Często jedna strona bardziej cierpi przy rozstaniu - ale co wtedy? Pytanie, czy da się kogokolwiek uszczęśliwić na siłę? Pytanie, czy faktycznie kogoś kocham, skoro wolę go widzieć u swego boku w postaci uwiędłej mimozy, niż autentycznie kwitnącego przy kimś innym? Trudne te pytania, ale warto je przemyśleć. 

Czasami spotykamy na swej drodze potencjalnych towarzyszy życia w niewłaściwej kolejności. Wydaje nam się, że to chyba to, a potem się okazuje, że BUM, teraz to już na pewno to. Albo na odwrót - było TO, a myśmy mieli siano w przyłbicy i śmy przespali. I klops. Albo i nie klops. Wydaje mi się, że Brad jest jednak szczęśliwy ze swoją decyzją. Czas ją poniekąd uprawomocnił. Czasami człowiek szuka w życiu bliżej nie określonych kwadratowych kół, ale czasami faktycznie udaje mu się stworzyć mega udany związek dopiero "za kolejnym zamachem". 

Szanowna ynternautka szkalująca Angelinę zabłysnęła jeszcze moim "ulubionym" frazesikiem, tym o piesku, który nie weźmie, jak mu suczka nie da. Zaiste, balsam na zranione serca zgorzkniałych, zdradzonych kobiet, które winą za zaistniały stan rzeczy pragną obarczyć "tę trzecią", a nie biednego "zbałamuconego" przez zuom Lilith niewinnego misiaczka. Troszku żałosne. No, ale o ileż łatwiejsze i bardziej krzepiące, niż wzięcie na klatę faktów. Albo misiaczek jest zwykłym bucem erotomanem niewartym splunięcia, albo ziarno trafiło na podatny grunt z inszych, skomplikowańszych przyczyn, no i co z tym zrobić. Mam wrażenie, że króluje jednak prymitywna zaborczość emocjonalna i deficyt wyobraźni, plus kozioł ofiarny to zawsze taka wygodna opcyjka... O ja biedna, zraniona... Na szczęście znam też chwalebne wyjątki od skundlałej mentalności stadnej. Wyjątki, które stać na pogłębioną analizę tego, co poszło źle - jeśli "składowa nadprogramowa" wyzwoliła jakąś reakcję, na którą zbierało się od dłuższego czasu, a która być może stanowiła kubeł zimnej wody na łeb dla jednego lub obojga partnerów. Paradoksalnie, taki szpetny fakt jak zdrada, może naonczas obrócić się w coś pozytywnego. Jak otrzeźwiający choć bolesny policzek. Ale "szkapom dorożkarskim" to nie grozi, wolą się zafiksować na swoim ograniczonym polu widzenia.

/"Nic tak nie otwiera oczu i nie prostuje garba, jak nóż wbity w plecy"./

Przypominam, że cały czas piję do sytuacji, w której zdrada jest incydentalna i ma podłoże emocjonalne, a nie, że wot, chłop po prostu nie przepuści żadnej obwoźnej dziupli, która akurat zaoferuje mu swoje walory... Taki to zasługuje tylko na wystrzelenie go z buta na orbitę. W trybie instant. /Psychofag chromolony jeden... Pfu!/

Konkludując. Czy Angie rozpirzyła cudze małżeństwo? Heh... Taa, jest definitywnie winna okazania się dla Brada zbyt zajebistą, aby przez resztę życia poczciwe chłopię żałowało, że "dla zasady" przegapiło być może największą życiową szansę na prawdziwe doczesne szczęście we dwoje. Spekuluję, rzecz jasna :) Jednak myślę, że niejedna "suka" chętnie dawała by Bradziowi, Jen też przecież dawała (alboż i nie? i tu jest przysłowiowy pies pogrzebion??) a jednak świadomie wybrał Angelinę. Celebryty też ludzie som, nie półbogi. Popełniają życiowe wtopy i próbują się z nich wybuksować. Z lepszym lub gorszym skutkiem.

Każdemu życzę samych lepszych skutków :)

***

Kuźwa, zara wychodzę na chwilę na miasto i muszę tak niefortunnie spuentować swój karkołomny wywód - może później mi coś jeszcze do łba wpadnie to klepnę...






Copyright © 2016 teo.nana.kat , Blogger