12:42

Ulubione kosmetyczne używki ostatniego kwartału! :P

Ulubione kosmetyczne używki ostatniego kwartału! :P
Nie jestem histrionicznym typem samicy skłonnej każdorazowo "przeżywać" gazylion niunasów konsystencji nowego żelu pod prysznic, więc wybaczcie brak emfazy i telegraficzny charakter niniejszego posta. Dotyczy on kosmetyków, które okazały się dla mnie wyjątkowo udanymi nabytkami w ciągu ostatnich miesięcy. Łączy je zaskakująco sympatyczny stosunek jakości do ceny ;) 


Może nie kosmetyk, bo to dropsy z gatunku "supli", które były dodatkiem do podróby Tangle Teezera z Biedry. Łykałam regularnie po śniadaniu i mam wrażenie, że znacząco przyczyniły się do wyraźnego wzmocnienia i zgęstnienia moich włosów. 


Ulubiona, mega wydajna i tania jak barszcz (6 zeta) henna do brwi. Bardzo trwały efekt (do miesiąca). Trzeba uważać, bo zrazu "chwyta" kolorem też skórę, ale naprawdę - uwydatnia nawet mikroskopijne meszkowate kłaczki, dzięki czemu po "zabiegu" wyglądam jakbym miała naturalne ciemne tłuste gąsienice na czole! ^^


Zajebista wciereczka. Kupiłam w promocji za 6 zł. Nie ma alkoholu w składzie, same ziółka. Wcierałam regularnie co drugi dzień po myciu i jestem przekonana, że najwybitniej przyłożyła się do inwazji baby hair, albowiem inaczej tego nazwać nie mogę :)


Niepozorna, tania (8zł) a bardzo dobra klasyczna odżywka do częstego używania. Ładnie pachnie i nawilża nawet moje sianowate ombre końcówki.


Micel do codziennego stosowania - bodajże 8 zł w Biedrze. Super!


Nie wiem, na jaką cholerę skusiłam się na szampony suche Batiste... efekt po pudrze dla dzieciąt Babydream i porządnym wyszczotkowaniu jest identyczny, jeśli nie lepszy. Cena i dostępność - bez porównania lepsza. A w składzie żadnej zbędnej chemii, więc... :)


Jeśli zmywać emaliję ze szponów, to li tylko tą ZIELONĄ Isanką (4 zł). Nie cuchnie jak jej różowa siostrzyczka, w ogóle nawet przyjemnie pachnie - jak na zmywacz.


Puder w kamorze z Rossmana, za niecałe 6 zł (promocja). Kopara mi spadła z zachwytu jak go pierwszy raz użyłam... idealnie matuje, o dziwo bez efektu płaskogębia, znaaacznie przedłuża trwałość nienajlepszego podkładu (jakim jest moim zdaniem Revlon Photoready oraz L'Oreal True Match... Toyad tępa dzida chciał zaoszczędzić na Colorstay'u, no to tera mo). Rewelacja. Tylko ma jedną wadę - apteczny smrodek.


Szukałam pędzelka do rozcierania cieni, z miękkiego włosia. Już-już miałam się szarpać na jakąś firmową drożyznę z internetów... aż kupiłam w Almie za niecałe 6 zł toto marki AnnCo. Spisuje się idealnie, włosie ma naturalne. Czego chcieć wincyj??


Może nie powalająca taniocha, ale UWIELBIAM. Matowe szminki z Golden Rose! Kupuję je nałogowo. To już moja szósta albo siódma, prze-prze-przepiękne mają kolory, a wklepanie odrobinki nawet przy jaskrawym odcieniu daje naturalny efekt. Jak wiatr zawieje i kudły chłoszczą po dziobie, nie muszę odklejać upapranych pasm z pyska. To mnie zawsze odstręczało od klasycznych pomadek i błyszczyków - ta ślimacza lepkość, ble. Tutaj tego na szczęście nie ma :)


To było dla mnie duże zdziwko ... za 8 zł mamy naprawdę NIEZŁY tusz do rzęs, ba, wręcz konkurencyjny dla mojego ukochanego Masterpiece'a:


To ustrojstwo chyba kosztowało ok. 11 zł, żałuję, że nie wybrałam wersji dla szatynek, ale i tak jest okej. Robię sobie taką paciugę przy pomocy zwilżonego pędzelka, nakładam, rozczesuję i efekt jest super - jak naturalne, pełne brewy. Zwykły brązowy cień z reguły wygląda zbyt topornie, zwłaszcza dla osób o lichych kłaczkach.


Chyba tyle póki co...

***

Nie cyknęłam foty, ale od kilku tygodni stosuję na noc na brwi i rzęsy pomadkę ochronną z Alterry... bardzo się wzmocniły i w połączeniu z henną mogę wręcz się pysznić bujną oprawą oczu :P

Kupiłam na dniach puder sypki bambusowy Paese, bo w sumie nie zawsze mam ochotę na idealnie zmatowioną gębę (jak po Synergen), a sypkim wystarczy oprószyć delikatnie newralgiczną strefę T i jest ok. Pachnie milutko. Tylko teraz poluję na dobry pędzel puchacz, oko mi ucieka w kierunku Ecotools, ale jeszcze zobaczymy.

***

Aa, też fajny patent rozkminiłam - nakładanie podkładu pędzlem... zwilżonym wodą mineralną :) Jakby skóra taka ładniejsza się zrobiła... no i makijaż trwalszy po prostu... :)

***

W ramach walki z paskudnymi zaskórnikami, których mi się nakociło latem jak królików, planuję jesienią kampanię kwasową. Ale mało tego :) Pierwej wypróbuję patent z maseczką z żelatyny - ponoć zdziera się ją razem z "lasem" wągrów...hmm, to aż zbyt piękne, aby było prawdziwe, ale... MUST TRY! :>

21:34

Chata nieinspirowana poczekalnią luksusowego gabinetu stomatologicznego :)

Chata nieinspirowana poczekalnią luksusowego gabinetu stomatologicznego :)
Pewno w dobie kultu "skandynawskiego minimalizmu" będę niepopularna ze swoimi oczojebnymi zajawkami wnętrzarskimi... Oh, well :) Podzielę się tak czy siak, a kto chce, niech klaszcze uszami tak jak ja :D

Nic na to nie poradzę, że uwielbiam kolory i potrzebuję kolorów. Żywych kolorów :) Sterylna biel, beże i szarości... może i eleganckie, uniwersalne, ale... troszku smętne i szpitalne. Chyba, że pojawia się plama konkretnego oczodaja i wtedy obleci. Ale Toyad preferuję wersję TOTAL ;) Oto moje indoor inspo wygrzebane z czeluści Pinteresta...

Koloryyyy:



Nie mogłabym mieć doła w TAKIM pokoju ;)




Przytulnie, nic, tylko skitrać się tam z książką podczas PMSa:


Niebieski elektryzująco parkiet, genialne:


Piękne:


Palemka:


Stonowane niby, ale piękny dobór odcieni:


Lowciam orientalne lampki, złupiłabym Sphinxa:



Boskie te ornamenty świetlne:


Ostatnio mi odwala w kierunku palm i paprotek:


Proszsz, jest konkretna plama koloru:


A ten patent z malowaniem wikliny na neonową limonkę zamierzam bezwstydnie zerżnąć:


Fajny pstry wynalazek:


Ma-LOVE-ni-czo:



 Radosna kuchnia:


Aż mi się w ślipiach mieni na ten widok:



Dobry patent z tym wieszakiem:



Podsumowując. Jaram się w opór mózgotrzepnymi kolorami, orientalnymi duperszwancami, palmami w donicach i ogólnie potrzebuję do szczęścia przebodźcowania sensorycznego, albowiem w ogrodzie ZEN to ja kręćka dostaję. 

Deprywacja oczna nie dla mnie, moi mili. Mój musk musi coś mielić nawet jak lipię tępo w ścianę.

17:01

Jasna Ku. i trzydziestu milicjantów!!!

Jasna Ku. i trzydziestu milicjantów!!!
O_o

No i znowu Toyadzie blablaneiro blogowate zostało docenione, hah, nie do wiary! Nie to, żebym pozowała na misię-pysię-skromnisię, ale... poważnie, jestem mega mile zaskoczona, że 'somewhere out there' jakieś duszki szczerze LUBIO mnie podczytywać przez wzgląd na ekscentrycznego językowego stajla ^^ 

Dziękuję Niemodnej Redakcji, a zwłaszcza Czytelniczkom, które postanowiły dać o mnie cynk :))) 

***

Ostatnio próbuję się przekonać do Instagrama, to już moje kolejne podejście, ale przyznam, że  nawet zaczyna mnie wciągać. Odrobinkie... ;) Podłapałam metodą "łańcuszkową" kilka niezłych kanałów inspiracji, głównie jakieś moje ukochane klimaty 'boho' w zakresie biżutów i przyodziewku. Uwielbiam te wszystkie przetowłose neohipisiary z uśmiechem od ucha do ucha, na tle palm, plaż, zachodów słońca, z genialną, niby-niedbałą, malowniczą stylówką, obwieszone pierdylionem ozdób hand-made. Zawsze miałam słabość do takich klimatów. Jako nastolata z kosmicznym parciem na ŁORYGINALNOŚĆ prędko rozkminiłam, że brak hajsu nie skazuje na brak ciekawego stajla, pod warunkiem, że się wytęży inwencję twórczą i kombinatorykę, toteż nosiłam się w powłóczystych swetrach, spodniach - dzwonach (poszerzanych dodatkowymi wstawkami u dołu), nierzadko kwiotkach na łbie, plecionej tasiemce na czole, girlandach własnoręcznie wykonanych korali np. z pestek jabłek... ehh, to były czasy! Moja "ekipa" ogólnie aspirowała do melomanów tzw. alternatywy, ekhem, a zatem gorliwie eksponowaliśmy to m.in. poprzez barwny dobór sukman i dodatków. Nie poddalim się nawet, gdy Dyr nas udupił granatowymi mundurkami szkolnymi... przeguby gięły się nam nieomal od plecionek z rzemyków, bransoletek z muszelek, drewienek, szkiełek itd. Torby często szyliśmy sobie sami, tudzież korzystaliśmy z uprzejmości i zdolności manualnych mam, cioć, babć. Dla mało twórczych osobników były jeszcze, w ostateczności, India Shopy z haftowanymi pstrokatymi dobrami :) Kuźwa... Z perspektywy czasu jest to zabawne i uroczo infantylne, cały ten zewnętrznie wyrażany młodzieńczy duch rebelii, a raczej jego namiastka, ale jak tak spozierałam na współczesną młodzież na pewnym koncercie jakiś czas temu, to jednak... mam szacun do tamtych czasów. Do ówczesnej "gówniażerii". Galerie handlowe asortyment miały żenująco ubogi,  w porównaniu do dzisiejszego. A mimo to - nie wyglądaliśmy jak zgraja klonów: konwersy/wansy, rurki, jakaś bluza, sztampowa torba z sieciówy. Zakres kolorystyczny - czerń, biel, szarości, niebieskości dżinsowe, beż. Wygląda to ŁADNIE. Wygląda to DOBRZE. Ale nic nie poradzę już na to, że prawie nie odróżniam jednej ładnej niuni od drugiej, no przykro mi. Podobnie jak nadmiar telewizorni wyłącza mózgownicę, zatrzęsienie "mody" rodem z sieciówek rozleniwia nasz zmysł twórczy. Nie ma właściwie nad czym jojczeć, nie zrozumta mie źle, wot, wybaczcież, luźne pierdolomento odnośnie ZNAKU CZASÓW. ;) 

Ale. I w sieciówach można wyszpyrlać zajebiste ajtemsy, no przeca! Vide maj niu naszyjnik, którym se fundła w paroksyzmie euforii poegzaminacyjnej z tytułu uzyskania glejtów na szofera. Kierow(ni)cę w sensie. Ha :) Pull&Bear.


11:23

Rozkminy wanitatywne...

Było coś gdzieś kiedyś o króliku gwałconym przez niedźwiedzia "w drodze do Avignon"... Nie pamiętam dokładnie... 
Ale morał... w sensie przekaz... był taki, że ów królik był, wiecie, rozdarty.

Co dziwnym jakoś szczególnie nie jest.

No i chciałam tą wesołą anegdotką jakoś nawiązać do moich aktualnych rozkmin egzystencjalnych. Powtarzam, egzystencjalnych. Tak. Królik to była mglista przenośnia. Mglista i puszysta. Tfu!

Otóż. Chcę wyznać, że generalnie służy mi, ZAJEBIŚCIE mi służy, całkowity brak telewizora i uszczuplanie kontaktu ze społecznościówką. Niestety, przez wakacje miałam - z przyczyn ode mnie średnio zależnych - wciąż to zafajdane ryczące pudło gdzieś za uszami. Wiadomix, że kiedy człowiek zażywał rekreacji na świeżym powietrzu, to było cudnie i miodnie, za uszami miał jeno świergot ptoszków. Ale jednak codziennie miałam, choć przez chwilę, styczność z TV, bo rodzina obstaje przy byciu na bieżąco z żenibyaktualnościami z kraju i ze świata... i cóż... Szczerze? Ja po sobie zauważyłam, jak cholernie mi ta agresywna medialna papka szkodzi. Większość "informacji" ma wydźwięk, mówiąc w znacznym uproszczeniu, ale jednak - mega negatywny: same nieszczęścia, tragedie, dramaty, wszędy czyha zło w ludzkiej bądź nieludzkiej skórze, totalna groza. Co chwila ktoś kogoś bije, zabija, oszukuje, okrada, znieważa. Jeśli nie człeki, to na pewno dorwie nas jakaś katastrofa naturalna, albo kosmity. Strach się bać. 

Koloryzuję, ale tylko trochę. Rozumiem, że pewne informacje są istotne. Ale - nie wszystkie, poza tym ogólny wydźwięk jest moim zdaniem zbyt pejoratywny, antywychowawczy i szkodliwy. Człowiek zaczyna podświadomie się nakręcać, że "tam, na zewnątrz" jest się czego bać. Bo może i jest, ale bez przesady - nie da się sensownie egzystować z permanentnym absurdalnym tchórzem pod skórą! A taki zalew medialnego gówna zaburza poczucie bezpieczeństwa, podkopuje radość, wprowadza chaos, zgorzknienie, frustrację, osowienie, apatię, niewiarę w ludzkość i w pozytywy.

Które przecież są, jest ich pełno. Dlaczego je się zbywa?? :/

A może jestem przewrażliwiona jakaś. Mam syndrom Polyanny czy coś. Nie wiem. Ale mam to gdzieś. Życie bywa (bywa! czyli nie jest) wystarczająco trudne, żeby je jeszcze dodatkowo "doprawiać" zaciężnym łajnem. Won z tym! Toyad woli swoje proste, codzienne, naturalne szczęście. Za cenę łatki dyletanta być może, ale kij z tym - trust me, kto raz papróbował taoistycznej beztroski bytu, ten gardzi mędrkowatą blazą po wieki wieków, lol. ;)

Następne zjawisko, które mnie już srodze nuży, to plaga hejterstwa i porażającej głupoty. Weźmy taki fejzbuczyn. Fanpejdż, powiedzmy, popularnej blogerki modowej. Dziewczyna wrzuca regularnie jakieś miłe dla oka foty, oscylujące tematyką - SZOK! - wokół damskiego powabu, mody oraz stylu. Jprdl, przeca powinna chyba dzielić się swemi poglądami na koncepcje de Saussure'a i Levi-Straussa. Dżizas. Już oczywiście parę koryfeuszek BYCIA GŁEMBOKIM lamentuje w komciach jako te najęte płaczki palestyńskie, że łeee, marność nad marnościami, że blogerka promuje konsumpcjonizm, materializm i lichotę i płyciznę intelektualną, blablabla, Ach, no i rozpustny styl życia. Oraz Belzebuba czci. A tak w ogóle, to Z PEWNOŚCIOM tylko na dupie się dorobiła. O! She is a witch! Oops, I mean... whore! Sfajczyć ją żywcem na stosie jej modnych fatałaszków i pięknych zdjęć. 

Serio, co jest fajnego, ambitnego i takiego uwzniaślającego(!?!) w warowaniu cały boży dzień na jakimś durnym fejsie w oczekiwaniu na byle "uchybienie" jakiejś nielubianej blogerki, żeby se żółci bezinteresownie upuścić ?? Gratuluję wysokich lotów w życiu, naprawdę. Zgraja żałosnych nołlajfów ze świętej inkwizycji internetów... rzygać się chce... Te "próżne" "puste" blogerki modowe mają często w sobie więcej klasy, kultury osobistej, a już NA PEWNO mniej żrącego jadu wymierzonego w bliźnich. 

Aha. Pees. Nie twierdzę, że wszystko w TV i mediach ssie, są też wartościowe rzeczy, oczywiście. Ale włączanie pudła po to, byle zabić nieznośną ciszę (yyy na tafli fal mózgowych?), skutki ma co najmniej smętne.

20:24

Zamek w Łańcucie.

Zamek w Łańcucie.
W zeszłą niedzielę pojechalim rodzinnie pohasać wkoło owego nobliwego siedemnastowiecznego budyneczku. Jest zacny park, alejki, zieleń oraz okoliczności przyrody, no i różne tam takie. Miejscówa do porzygu eksploatowana na potrzeby sesji ślubnych plenerowych, ale i trudno się dziwić, bo malownicza jest w rzeczy samej... 







Rybki bioro.



Oczko wodne i nenufary i wysepka i różne takie.


Jesień.




Eee... Matka Boska Drapieżna..?? Miały być chyba promyczki, a wyszło ździebkę straszno.



Wybaczcie mą słabość do focenia trucheł... ale ta urocza rozciapkana ptaszyna musiała dać dyla z Oranżerii, nie mogłam przejść obojętnie i nie utrwalić.


Foty zmachane kanapkom, czyli mojem telefonem. Na skutek kompresji wsiorbało jakość... :/

22:31

You go to the arena alone...

You go to the arena alone...
The lions are waiting for you.

Dopadła mnie dziś jakaś melancholia, domyślam się nawet,  o co cho. Wczoraj za pierwszym podejściem zdałam praktyczny egzamin na prawo jazdy, to był mój bieżący pilny cel, byłam mega zaangażowana i zdeterminowana. Stresowałam się jak cholera! I kiedy się okazało, że szczęśliwie zaliczyłam jazdę, leciałam jak na skrzydłach, rozradowana, kipiąc dumą i satysfakcją. Urżnęłam się swoimi endorfinami. No dobra, nie tylko... ;) Po endorfinkach nie ma się paskudnego kacora, zaś po winku - niechybnie.

Plus właśnie wystąpiło u mnie zjawisko, które za czasów studenckich określałam mianem pustki po-sesyjnej. Człowiek "żył" sesją, obsrywał się nią za przeproszeniem, po czym pozdawał co miał pozdawać, iii... i co... no właśnie: i chuj. Faaajnie, owszem,  wręcz zajebiaszczo i z przytupem. Ale człowiek się na długo sukcesem nie nażre, zara mu w kichach mentalnych siorbie... pustka...
:) Ojtam,  nie zwracajta na mnie zbytnio uwagi. Wot, stara raszpla pod trzydziestkę cierpi na ten, no, meteopatologię jesienną, i wydziwia z wydumanemi probliemy.
Co teraz? Kie remedyjum? Ano. Następny cel na celowniku... :>

***

& Toyad as christmas tree.

Copyright © 2016 teo.nana.kat , Blogger